Skip to main content

कारण

लेखक क्रान्ति यांनी शनिवार, 20/06/2009 18:05 या दिवशी प्रकाशित केले.
आयुष्याचा अर्थ नेमका काय असावा? केवळ दडपण? की नियतीच्या उंबरठ्यावर छिन्न जिवाचे आत्मसमर्पण? मी वाकावे, मीच झुकावे, मलाच मी घालावे कुंपण अन् माझे सर्वस्व लुटावे, जपण्यासाठी तुझे थोरपण किती जपू मी? किति सांभाळू? तुझ्या मनाचे दुभंगलेपण मनात काही, जनात काही, कृत्रिम अन् फसवे मोठेपण तपे लोटली तरी न कळले माझ्या अगतिकतेचे कारण तुझा आंधळा अहंकार की माझे अतिरेकी हळवेपण?
Taxonomy upgrade extras
प्रकटन
लेखनविषय:
वाचने 2807
प्रतिक्रिया 15

प्रतिक्रिया

अवलिया शनिवार, 20/06/2009 18:13
वा! मस्त !! --अवलिया तुझे भास फ़ेनफ़ुले, ओंजळ ही माझी रिक्त खारवले स्वप्न माझे , नि आसवेही अव्यक्त सौजन्य - प्राजु

दत्ता काळे शनिवार, 20/06/2009 18:14
नेहमीप्रमाणेच छान कविता. तपे लोटली तरी न कळले माझ्या अगतिकतेचे कारण तुझा आंधळा अहंकार की माझे अतिरेकी हळवेपण? . . . फार सुंदर

अनिल हटेला शनिवार, 20/06/2009 20:34
तपे लोटली तरी न कळले माझ्या अगतिकतेचे कारण तुझा आंधळा अहंकार की माझे अतिरेकी हळवेपण? :-) जीयो........ (अहंकारी & आंधळा) बैलोबा चायनीजकर !!! I drink only days ,which starts from 'T'... Tuesday Thursday Today ;-)

ऋषिकेश शनिवार, 20/06/2009 18:43
चांगली आहे.. तुमच्या कवितांचा ठेका मस्त असतोच. आशयही आवडला ऋषिकेश ------------------ बुद्धीसाठी लोह वाढवणारी औषध घ्यायला लागल्यापासून "डोकं गंजलं तर!" ही भिती वाढली आहे

धनंजय शनिवार, 27/06/2009 11:27
या आशयासाठी हा ठेका निवडणे माझ्यासाठी अनपेक्षित आणि कल्पक आहे. पण दुसर्‍या वाचनात ही जोडणी मला पटते.

मदनबाण शनिवार, 20/06/2009 20:53
तपे लोटली तरी न कळले माझ्या अगतिकतेचे कारण तुझा आंधळा अहंकार की माझे अतिरेकी हळवेपण? व्वा.मस्तच... :) मदनबाण..... Success is never permanent, and failure is never final. Mike Ditka

रेवती शनिवार, 20/06/2009 21:07
कविता वाचून अंगावर सर्रकन् काटा आला! रेवती

सुबक ठेंगणी रविवार, 21/06/2009 06:19
"अतिरेकी हळवेपण"..सहीच...!!!

बहुगुणी रविवार, 21/06/2009 07:37
अतिशय आशयघन, आणि वेडया करणार्‍या लयीतली सुंदर कविता! (वैवाहिक आयुष्यातल्या न जुळणार्‍या तारांविषयीची कविता आहे असा माझा समज आहे, तसं असेल तर) दुर्दैवाने अशी जोडपी, तीन-चार पिढ्यांपासून आतापर्यंतही (शिक्षणाचा काहीही परिणाम न होता) कायमच अधूनमधून दिसतात याची खंत वाटते.

मनीषा रविवार, 21/06/2009 14:00
तुझा आंधळा अहंकार की माझे अतिरेकी हळवेपण? ... हेच तर आहे . कविता आवडली !

चन्द्रशेखर गोखले शनिवार, 27/06/2009 08:47
विचार करायला लावणारे प्रकटन !

विसोबा खेचर शनिवार, 27/06/2009 08:58
विलक्षण प्रभावी कविता....! तात्या.

सुवर्णमयी शनिवार, 11/07/2009 08:25
क्रान्ति, ही कविता फार सुरेख आहे यात शंकाच नाही. तुझ्या सर्व कवितांना एक उत्तम लय, ठेका असतो. हिला सुद्धा आहेच. कवितेचा शेवट सर्व काही सांगून जातो. वा॓! सोनाली