कारण

वा! मस्त !!

--अवलिया

तुझे भास फ़ेनफ़ुले, ओंजळ ही माझी रिक्त
खारवले स्वप्न माझे , नि आसवेही अव्यक्त
सौजन्य - प्राजु

नेहमीप्रमाणेच छान कविता.

तपे लोटली तरी न कळले
माझ्या अगतिकतेचे कारण
तुझा आंधळा अहंकार की
माझे अतिरेकी हळवेपण?

. . . फार सुंदर

चांगली आहे.. तुमच्या कवितांचा ठेका मस्त असतोच. आशयही आवडला

ऋषिकेश
------------------
बुद्धीसाठी लोह वाढवणारी औषध घ्यायला लागल्यापासून "डोकं गंजलं तर!" ही भिती वाढली आहे

तपे लोटली तरी न कळले
माझ्या अगतिकतेचे कारण
तुझा आंधळा अहंकार की
माझे अतिरेकी हळवेपण?
व्वा.मस्तच... :)

मदनबाण.....

Success is never permanent, and failure is never final.
Mike Ditka

कविता वाचून अंगावर सर्रकन् काटा आला!

रेवती

"अतिरेकी हळवेपण"..सहीच...!!!

अतिशय आशयघन, आणि वेडया करणार्‍या लयीतली सुंदर कविता!

(वैवाहिक आयुष्यातल्या न जुळणार्‍या तारांविषयीची कविता आहे असा माझा समज आहे, तसं असेल तर) दुर्दैवाने अशी जोडपी, तीन-चार पिढ्यांपासून आतापर्यंतही (शिक्षणाचा काहीही परिणाम न होता) कायमच अधूनमधून दिसतात याची खंत वाटते.

तुझा आंधळा अहंकार की
माझे अतिरेकी हळवेपण? ... हेच तर आहे .
कविता आवडली !

विचार करायला लावणारे प्रकटन !

विलक्षण प्रभावी कविता....!

तात्या.

कविता छान आहे.
मी तर म्हणेन,
तुझा अतिरेकी अहंकार की
माझे आंधळे हळवेपण?

www.shrikrishnasamant.wordpress.com
श्रीकृष्ण सामंत
"कृष्ण उवाच"
shrikrishnas@gmail.com

आवडली.

क्रान्ति, ही कविता फार सुरेख आहे यात शंकाच नाही.
तुझ्या सर्व कवितांना एक उत्तम लय, ठेका असतो. हिला सुद्धा आहेच.
कवितेचा शेवट सर्व काही सांगून जातो.
वा॓!
सोनाली