वा! मस्त !! --अवलिया तुझे भास फ़ेनफ़ुले, ओंजळ ही माझी रिक्त खारवले स्वप्न माझे , नि आसवेही अव्यक्त सौजन्य - प्राजु

नेहमीप्रमाणेच छान कविता. तपे लोटली तरी न कळले माझ्या अगतिकतेचे कारण तुझा आंधळा अहंकार की माझे अतिरेकी हळवेपण? . . . फार सुंदर

चांगली आहे.. तुमच्या कवितांचा ठेका मस्त असतोच. आशयही आवडला ऋषिकेश ------------------ बुद्धीसाठी लोह वाढवणारी औषध घ्यायला लागल्यापासून "डोकं गंजलं तर!" ही भिती वाढली आहे

तपे लोटली तरी न कळले माझ्या अगतिकतेचे कारण तुझा आंधळा अहंकार की माझे अतिरेकी हळवेपण? व्वा.मस्तच... :) मदनबाण..... Success is never permanent, and failure is never final. Mike Ditka

कविता वाचून अंगावर सर्रकन् काटा आला! रेवती

"अतिरेकी हळवेपण"..सहीच...!!!

अतिशय आशयघन, आणि वेडया करणार्‍या लयीतली सुंदर कविता! (वैवाहिक आयुष्यातल्या न जुळणार्‍या तारांविषयीची कविता आहे असा माझा समज आहे, तसं असेल तर) दुर्दैवाने अशी जोडपी, तीन-चार पिढ्यांपासून आतापर्यंतही (शिक्षणाचा काहीही परिणाम न होता) कायमच अधूनमधून दिसतात याची खंत वाटते.

तुझा आंधळा अहंकार की माझे अतिरेकी हळवेपण? ... हेच तर आहे . कविता आवडली !

विलक्षण प्रभावी कविता....! तात्या.

कविता छान आहे. मी तर म्हणेन, तुझा अतिरेकी अहंकार की माझे आंधळे हळवेपण? www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

आवडली.

क्रान्ति, ही कविता फार सुरेख आहे यात शंकाच नाही. तुझ्या सर्व कवितांना एक उत्तम लय, ठेका असतो. हिला सुद्धा आहेच. कवितेचा शेवट सर्व काही सांगून जातो. वा॓! सोनाली