मस्त... ---- आयुष्याची वाट असतेच अशी ..कधी सरळ साधी.. आपलिशी वाटणारी.. आपलीच.. आपल्या माणसांची.. तर कधी मध्येच वळणे वळणे घेणारी.. काही जन नेमके या वळणावर भेटतात.. आणि मग ते मागे पडतात...त्या वळणांसारखे.. कधी कधी या वाटेवर सोनकी ची पिवळी धमक फुले येतात , हवीहवीशी वाटणारी.. सुंदर..मन रमते त्या फुलांच्यात ... काही माणसे नेमकी ह्या सोनकी सारखी असतात.. भुलवणारी.. सुंदर.. पण हातात न गवसणारी... कधी कधी आयुष्याची वाट हमरस्ता झाल्या सारखी भासते.. उगाच पळत सुटते ती.. काहीच कारण नसताना.. अशी कित्येक माणसे या रस्त्यावर भेटतात आणि ओळखीचे अनेक टोलनाके ओलांडुन पुन्हा अनोळखी होतात... आयुष्याची ही वाट कातरवेळी मात्र वेगळी भासते.. ते उधळलेले लालसर रंग, ती जणु तिच्या केसात माळत असते.. भेटतो असा एखादा..प्रेमळ..हळवा.. आपलाच असणारा .. रोज घरी आल्यावर मिठीत घेणारा ... -- शब्दमेघ

आवडली

गणेशदा, कौस्तुभ आपल्या प्रतिक्रियेसाठी धन्यवाद! :) वाचकांचे आभार.. :)