माय गे माय...
काव्यरस
सक्काळपासूनच्या कौतुकाने हरखलेली माय मराठी दमून भागून जरा ओसरीवर टेकली.
डोक्यावरचं संदेशांचं, भाषणांचं, योजनांचं ओझं उतरवलं.
गळ्यातले हारतुरे काढून बाजुला ठेवले.
पिशवीतला श्रीखंडाच्या गोळ्यांचा डब्बा पुन्हा घडवंचीवर ठेवत पुटपुटली,
"एवढा मोठा सोहोळा झाला ,सगळी पोरं जमली पण नातवंडं काही भेटली नाहीत. "
वाचने
4636
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
17
ग्रम्मा
In reply to ग्रम्मा by पैसा
यु सेड इट गं!
:) मस्तच
In reply to :) मस्तच by पद्मावति
:)
एका दृष्टीकोनातून मनोगत आवडलं
In reply to एका दृष्टीकोनातून मनोगत आवडलं by डॉ सुहास म्हात्रे
+१
खरंय.मराठी नेहमीच चीर तरुण
In reply to खरंय.मराठी नेहमीच चीर तरुण by प्राची अश्विनी
+१.
In reply to खरंय.मराठी नेहमीच चीर तरुण by प्राची अश्विनी
बँग ऑन
वा!! मस्त लिहिलंय हे.
मार्मिक
In reply to मार्मिक by हरवलेला
सहमत.
डॉ म्हात्रे, स्नेहांकिता,
माय गे माय...
म्हात्रे सरांशी सहमत,
फॉर्वर्ड आलेय
पैजारबुवा, भीडस्त, मारवा,