माय गे माय...
सक्काळपासूनच्या कौतुकाने हरखलेली माय मराठी दमून भागून जरा ओसरीवर टेकली.
डोक्यावरचं संदेशांचं, भाषणांचं, योजनांचं ओझं उतरवलं.
गळ्यातले हारतुरे काढून बाजुला ठेवले.
पिशवीतला श्रीखंडाच्या गोळ्यांचा डब्बा पुन्हा घडवंचीवर ठेवत पुटपुटली,
"एवढा मोठा सोहोळा झाला ,सगळी पोरं जमली पण नातवंडं काही भेटली नाहीत. "
ग्रम्मा
यु सेड इट गं!
:) मस्तच
:)
एका दृष्टीकोनातून मनोगत आवडलं
+१
खरंय.मराठी नेहमीच चीर तरुण
+१.
बँग ऑन
वा!! मस्त लिहिलंय हे.
मार्मिक
सहमत.
डॉ म्हात्रे, स्नेहांकिता,
माय गे माय...
म्हात्रे सरांशी सहमत,
फॉर्वर्ड आलेय
पैजारबुवा, भीडस्त, मारवा,