श्रावणसर
लेखनविषय:
काव्यरस
मिटल्या डोळ्यांत माझ्या स्वप्न तुझे जागते
घे मिठीत गुंफुन सख्या ही रात्र आहे सरते
कसा संपेल अबोला मी शब्द जोगवा मागते
तुझ्यापाशी सख्या का माझे हे वैभव हरते
हुरहूर ही असे मनी तरी का शांत शांत वाटते
तप्त धरेवर जशी अचानक श्रावणसर कोसळते
उमजले ना नाते तरीही जन्मांची ओळख पटते
तळहाताची रेषा माझी तुझ्या हाती का उमटते
वाचने
3356
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
20
मस्तच!!
आवडली!!!
वाह !
इथे वैशाखाची चाहुल लागत असतानाही ही श्रावणसर चिंब भिजवुन गेली :)
In reply to वाह ! by गौरी लेले
गौरीशी सहमत.
In reply to +१ by प्रचेतस
असं चिंब भिजलीस तर सर्दी होईल गं गौरी.जपून.
In reply to +१ by प्रचेतस
प्रचेतस आणि अजयाशी सहमत !
धन्यवाद :)
स्वारी! :(
In reply to नो झेपिंग! by चांदणे संदीप
हैला का चेष्टा करता गरीबाची :) साधी सरळ हाये ना कविता :(
नेहमी प्रमाणेच
उत्तम
सुंदर....!
तुझ्यापाशी सख्या का माझे हे वैभव हरते वाह... प्रेमात पूर्णपणे बुडालेल्या एका स्त्रीचे मनोगत अगदी प्रभावीपणे मांडलेय...
तो : अगदी भाव खाणारा....
ती : त्याच्या प्रेमात आकर्षणात अगदी आकंठ बुडालेली...
वाह्..... सुंदर.....
हळवी कविता !
छान कविता.
सर्वांचे धन्यवाद :)
कविता वाचताना आवडल्यासारखी वाटते
पण परत वाचताना काहीतरी चुकल्या सारखे वाटते
पैजारबुवा
In reply to माझी पण अवस्था काहीशी संदिप सारखी झाली.... by ज्ञानोबाचे पैजार
येस सर! संदीपने समजावून सांगितल आहे काय घोळ झाला तो. एक डाव माफी द्या.
( चुकीला माफी नाही अस म्हणू नका प्लीज.)
आवडली.
सर्वांचे आभार. :)
आवडली कविता.
उमजले ना नाते तरीही जन्मांची ओळख पटते
तळहाताची रेषा माझी तुझ्या हाती का उमटते
मस्त :)
खुप सुंदर कविता ! मनापासुन आवडली.
मिठित गुंफुन घ्या आणि शब्द जोगवा हे शब्दप्रयोग आवडले ..
वा!