Skip to main content

श्रावणसर

लेखक रातराणी यांनी सोमवार, 22/02/2016 18:00 या दिवशी प्रकाशित केले.
मिटल्या डोळ्यांत माझ्या स्वप्न तुझे जागते घे मिठीत गुंफुन सख्या ही रात्र आहे सरते कसा संपेल अबोला मी शब्द जोगवा मागते तुझ्यापाशी सख्या का माझे हे वैभव हरते हुरहूर ही असे मनी तरी का शांत शांत वाटते तप्त धरेवर जशी अचानक श्रावणसर कोसळते उमजले ना नाते तरीही जन्मांची ओळख पटते तळहाताची रेषा माझी तुझ्या हाती का उमटते
काव्यरस
प्रेम कविता
लेखनविषय:
वाचने 3374
प्रतिक्रिया 20

प्रतिक्रिया

गौरी लेले सोमवार, 22/02/2016 19:45
वाह ! इथे वैशाखाची चाहुल लागत असतानाही ही श्रावणसर चिंब भिजवुन गेली :)

विजय पुरोहित मंगळवार, 23/02/2016 20:59
तुझ्यापाशी सख्या का माझे हे वैभव हरते वाह... प्रेमात पूर्णपणे बुडालेल्या एका स्त्रीचे मनोगत अगदी प्रभावीपणे मांडलेय... तो : अगदी भाव खाणारा.... ती : त्याच्या प्रेमात आकर्षणात अगदी आकंठ बुडालेली... वाह्..... सुंदर.....

ज्ञानोबाचे पैजार बुधवार, 24/02/2016 15:52
कविता वाचताना आवडल्यासारखी वाटते पण परत वाचताना काहीतरी चुकल्या सारखे वाटते पैजारबुवा

रातराणी गुरुवार, 25/02/2016 00:09
येस सर! संदीपने समजावून सांगितल आहे काय घोळ झाला तो. एक डाव माफी द्या. ( चुकीला माफी नाही अस म्हणू नका प्लीज.)

सुमीत भातखंडे गुरुवार, 25/02/2016 21:34
आवडली कविता. उमजले ना नाते तरीही जन्मांची ओळख पटते तळहाताची रेषा माझी तुझ्या हाती का उमटते मस्त :)