मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

तू

पद्मश्री चित्रे · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
तू वादळी समुद्र मी एक लाट छोटी मिटते जरी तुझ्यात येतेच नाव ओठी     तू तेज:पुंज तारा     रात्री नभात येसी     मी एक रातराणी      फुलले तुझ्याचसाठी तू सूर्य अग्निगोल मी शांत तृप्त धरती फिरते यूगे यूगे का वेडावुनी सभोती     तू मेघ पावसळी     झरसी असा तूफान     मी एक वेल रानी       गाते तुझेच् गान तू गंध पारिजात मी लाजरी पहाट येते तुझ्याचसाठी  भेदूनी काळरात  तू सावळा मुरारी   निर्जीव बासरी मी   देता तू श्वास हलके    घेते तुझ्या लकेरी चैतन्य तू जीवाचे तू श्वास अंतरीचे तू भास या मनाचे तू एक स्वप्न माझे

वाचने 4043 वाचनखूण प्रतिक्रिया 15

चाणक्य 27/04/2014 - 03:54
तू सावळा मुरारी निर्जीव बासरी मी देता तू श्वास हलके घेते तुझ्या लकेरी
हे फारच छान

अत्रुप्त आत्मा 27/04/2014 - 17:22
सुंन्दर..........! ओळि ओळिला सलाम आहे. अत्रुप्त अपला गुलाम आहे!

मिसळलेला काव्यप्रेमी 03/05/2014 - 11:39
सुंदर रचना

इरसाल 03/05/2014 - 11:53
ही कविता : हा सागरी किनार्‍याच्या चालीवर नीट बसतेय.

यशोधरा 03/05/2014 - 12:10
तू सावळा मुरारी निर्जीव बासरी मी देता तू श्वास हलके घेते तुझ्या लकेरी
क्या बात!