सह्याद्रीच्या रांगामधूनी सूर्य उगवतो मराठीचा
काव्यरस
महाराष्ट्राच्या मातीमधुनी आवाज उठतो मराठीचा सह्याद्रीच्या रांगामधूनी सूर्य उगवतो मराठीचा कीतीही डोंगर पोखरले परक्यांनी तरीही सह्याद्री सांधला हा बहुमान मराठीचा धगधगत्या सह्याद्रीच्या पोटामध्ये घुमतो आवाज मराठीचा एकतेची साद घेवुनी संवाद मराठीचा शब्द चिंगार आवाज मराठीचा संस्कार दिसे खुलुनी साजशृंगार माय मराठीचा हाती तेजोमय तलवार तळपते रणांगणात गर्जतो यल्गार मराठीचा गरजले परके सारे जरी घरात आपापल्या नभी उठतो बुलंद आवाज हा ललकार मराठीचा शिवबाची ज्योत ह्रदयी ठेवतो तेवत, बाणा मराठीचा . . . . . . . . . . .--- ---शब्दमेघ ------
वाचने
3642
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
11
अप्रतिम कविता रे.
In reply to अप्रतिम कविता रे. by प्रचेतस
सहमत
झेंड्यासकट उत्तम कविता.
छान लय.नि झकास शब्द ..!!
गणेशा ,काव्यमय भगवा खुप खुप आवड्ला....छान ! मस्त !! लाजवाब!!!
समयोचित कविता
समरगीतकार गणेशभाऊंचा इजय असो... 

गेल्या वर्षी तू असा प्रयत्न केला होतास नाही? कविता मस्त आणि सादरीकरण छानच!
भगवा झेंडा!
जय महाराष्ट्र!
********** ******* *** ******* ********** . . .
भगव्या झेंड्यासह कविता आवड्ली.
कविता अतिशय आवडली गणेशा.
" लाभले आम्हांस भाग्य बोलतो मराठी ' ची आठवण झाली.
गेल्या वर्षी मला वाट्ते तात्यांनी दुवा दिला होता. कुणीतरी परत द्या रे ईथे. :)
अप्रतिम कविता रे.