Skip to main content

उहापोह

लेखक निनाव यांनी गुरुवार, 18/08/2011 19:29 या दिवशी प्रकाशित केले.
झिजलेल्या काठची माती गिळून विस्तारणारे तळे ऊंच लाटांमधल्या रागाचे सुटणारे संयमाचे कडे पाउस न पडताच मातीतली दडपण पाउलवाटे वरची विचारांची वण्-वण! पानगळीतल्या गीतात नव्या पालवी चे स्वर न बदळणार्या रीतीं वर बदळणारे अगणित मत! ओळखीचे भाव अनोळखी चेहर्‍यांवर भिंत्यांवरची ओल उतरते हळुच फरशी वर खिडक्यांवर डोकावते सुंदर पानांची वेल नव्-आकृतीत जागा शोधण्याचे खेळ! परिस्थिती? कि मात्र एक क्षण? अभिव्यक्ति? कि मात्र एक अनुभव? खेळ? योगा-योग? कि भाग्यच हे? बहुतेक, नकळत मनावर उठणारे वण!
लेखनविषय:

वाचने 1600
प्रतिक्रिया 8

प्रतिक्रिया

कविता आवडली..
झिजलेल्या काठची माती गिळून विस्तारणारे तळे ऊंच लाटांमधल्या रागाचे सुटणारे संयमाचे कडे
मस्त

छान कविता...
न बदलणार्‍या रीतीं वर बदलणारे अगणित मत!
हे बाकी अगदी खरं आहे... सध्या चालू असलेल्या चर्चांवरुनही हे लक्षात येतं :)

कविता आवडली. पाण्याची, मातीची, पाऊलवाटांची रूपकं छानच. शेवटच्या कडव्यांत या रूपकांचा त्याग केला आहे. तो थोडासा खटकतो, पण कदाचित कवीने ते जाणूनबुजून केलं असाव. अजून येऊ द्यात.

कविता आवडली. "विचारांची वण् वण" आणि "मनावर उठणारे वण" यांची जोडी अजून आजमावतो आहे.