उहापोह

कविता आवडली..

झिजलेल्या काठची माती गिळून
विस्तारणारे तळे
ऊंच लाटांमधल्या रागाचे
सुटणारे संयमाचे कडे

मस्त

छान कविता...

न बदलणार्‍या रीतीं वर
बदलणारे अगणित मत!

हे बाकी अगदी खरं आहे... सध्या चालू असलेल्या चर्चांवरुनही हे लक्षात येतं :)

निनाव -काय बोलू.मस्त जमलीय ..!!

कविता आवडली.

कविता आवडली. पाण्याची, मातीची, पाऊलवाटांची रूपकं छानच. शेवटच्या कडव्यांत या रूपकांचा त्याग केला आहे. तो थोडासा खटकतो, पण कदाचित कवीने ते जाणूनबुजून केलं असाव.

अजून येऊ द्यात.

कविता आवडली.

"विचारांची वण् वण" आणि "मनावर उठणारे वण" यांची जोडी अजून आजमावतो आहे.