Skip to main content

उहापोह

लेखक निनाव यांनी गुरुवार, 18/08/2011 19:29 या दिवशी प्रकाशित केले.
झिजलेल्या काठची माती गिळून विस्तारणारे तळे ऊंच लाटांमधल्या रागाचे सुटणारे संयमाचे कडे पाउस न पडताच मातीतली दडपण पाउलवाटे वरची विचारांची वण्-वण! पानगळीतल्या गीतात नव्या पालवी चे स्वर न बदळणार्या रीतीं वर बदळणारे अगणित मत! ओळखीचे भाव अनोळखी चेहर्‍यांवर भिंत्यांवरची ओल उतरते हळुच फरशी वर खिडक्यांवर डोकावते सुंदर पानांची वेल नव्-आकृतीत जागा शोधण्याचे खेळ! परिस्थिती? कि मात्र एक क्षण? अभिव्यक्ति? कि मात्र एक अनुभव? खेळ? योगा-योग? कि भाग्यच हे? बहुतेक, नकळत मनावर उठणारे वण!
लेखनविषय:
वाचने 1606
प्रतिक्रिया 8

प्रतिक्रिया

गणेशा गुरुवार, 18/08/2011 19:44
कविता आवडली..
झिजलेल्या काठची माती गिळून विस्तारणारे तळे ऊंच लाटांमधल्या रागाचे सुटणारे संयमाचे कडे
मस्त

धन्या गुरुवार, 18/08/2011 20:14
छान कविता...
न बदलणार्‍या रीतीं वर बदलणारे अगणित मत!
हे बाकी अगदी खरं आहे... सध्या चालू असलेल्या चर्चांवरुनही हे लक्षात येतं :)

राजेश घासकडवी गुरुवार, 18/08/2011 21:30
कविता आवडली. पाण्याची, मातीची, पाऊलवाटांची रूपकं छानच. शेवटच्या कडव्यांत या रूपकांचा त्याग केला आहे. तो थोडासा खटकतो, पण कदाचित कवीने ते जाणूनबुजून केलं असाव. अजून येऊ द्यात.