देवा, क्लोरोफिल देतो का रे , क्लोरोफिल दे ना रे मजला मी कि नई छान छान खायला करून घालेन तुजला कशाला हवाय डोक्याला ताप नि तो पगार कशाला होतील चोऱ्या नि माऱ्या कुठेच पडणार नाहीत दरोडे कि होणार नाहीत कुणाचे खून लुटेल , हो फक्त लुटेल ते सूर्यनारायणाचे ऊन तू काया बनवलीस सोबतीला कमी कि काय म्हणून माया बनवलीस खायला तोंड दिलेस नि भरायला पॉट तरी बी सारे शोधत बसलेत कुठं लागतोय का ते जॅकपॉट ? झाड बघा ना, कुठंच जात नाही तिथेच राहतं नि ऊन खाऊन जेवण बनवून देतं मलाही आवडेल तसं राहायला काहीही नको , हवंय फक्त ऊन आणि ऊन लुटायला मस्तपैकी लुटून , छान छान जेवण बनवायला स्वतःच हात

तुझ्या कवितेची ओळ अवचित ओठी येते जिंदगीच्या निवडुंगा इवलेसे फूल येते तुझ्या कवितेची ओळ अवचित ओठी येते कालियाच्या डोहातून कृष्णधून उमटते तुझ्या कवितेची ओळ अवचित ओठी येते पाखराच्या लकेरीने हिर्वी वेल थर्थरते कवितेची ओळ तुझ्या पुन्हा पुन्हा ओठी येते पुन्हा पुन्हा रुजूनिया पुन्हा पुन्हा उगवते

बहिण भावाचं नातं भांडणारं तर कधी रुसणारं। सुखदुःखांमध्ये एकमेकांना साथ देणारं।। बहिण भावाच्या पवित्र नात्याचा सण रक्षाबंधन। याच नात्याला जिवापाड जपणारं हळवं असतं मन।। भांडण, रुसवेफुगवे तितकीच असते माया। भाऊ - बहिणीच्या नात्यांमध्ये नेहमी दिसतो गोडवा।। ताई असते दुसरे आईचेच रुप। भावाला देते ती मायेची ऊब।। राखी बांधून भावाला बहिण नातं घट्ट करते। बहिण-भावाच्या नात्याची ती हळुवार जपणूक करते।। भावाच्या आनंदात स्वतःचा आनंद मानते। त्यात तीला कुठल्याचं गोष्टीची अपेक्षा नसते।। असे निरागस नाते बहिणभावाचे। मायेच्या हिंदोळ्यावर ते सदा फुलतं रहावे।।