ओ माझा चेतना ह्वा तू अनिकेतन रूप रूपांना ओलांडून कोटि नावांना पार करून छातीनी चीरून भावचा भाला ओ माझा चेतना ह्वा तू अनिकेतन शंबर धर्मांचा भुसकट पाखडून सर्व तत्वांने मागे सोडून दिगंताचा शेवटपर्यंत चडून ओ माझा चेतना ह्वा तू अनिकेतन कुठेही थांबू नको कधीही घर बांधू नको अंत्याना कधी पोहोचू नको ओ अनंत ह्वा ओ माझा चेतना ह्वा तू अनिकेतन अनंत ही अनंत होवत तो नित्ययोगी अनंत तू अनंत ह्वा ह्वा ह्वा ह्वा ह्वा ओ माझा चेतना ह्वा तू अनिकेतन - मूल कन्नड राष्ट्रकवि 'कुवेम्पु' अंग्रेजि The Song Of the Universal Man Be unhoused, O my soul ! Only the infinite is your goal. Leave those myriad forms

गवत ह्वा डोंगरा खाली घराला मोघरा ह्वा दगड ह्वा कष्टांचा पाऊस पडला तरी गुळ साखर ह्वा दीन दलिताला सर्वांत मिसळून जा मंकु तिम्मा - कन्नडा मूल 'डी वि गुंडप्पा'

खुद को आईने में देखकर जरूर इतराना जिनके हम जैसे दिवाने होते है उनका खुदपर गुरूर करना लाजमी है और हाँ खुबसुरत तो तुम हो ही पर आज तो रोजसे ज़ादा हसीन दिख रही हो क्या करू प्यार ही इतना है के तुझे देखे बिना तेरा चेहरा पढ लेता हूँ इसका मतलब ये ना समझ लेना की तुझे देखे बिना ही खुश हूँ मेरी तो हर सुबह तेरा चेहरा देख कर ही शुरू होती है और तेरा चेहरा देख कर ही सो पाते है हम चैन से मेरा प्यार है तू हमेशा मुस्कुराती रहना तेरा मुस्कुराता चेहरा जीने की वजह है मेरी कभी तेरे चेहरे पे मायूसी ना आने देना मेरी जीने की वजह को मिटने ना देना हा तुझे गुस्सा देता रहूँगा बार बार क्या करू ऐसे ही बहुत हसीन हो पर

फिटेल का हे ऋण माझे विवंचना आत दाटली याच काळजीने मीच माझी वर जागा शोधली रोप मीच लावले बघून स्वप्न उद्याचे काय ठावं , याच जागी इथेच सुळी चढायचे रोज रोज तोच सूर्य तीच आग ओकतो रोज रोज मीच का पण ? तेच तेच भोगतो मीच जर का अन्नदाता रिक्त का रे चूल माझी ? घेतला नांगर हाती हीच का रे भूल माझी ? ऐकतो सरकारनामे अभय कर्जांना दिले फासली पाने पुन्हा ती भाव तैसेच राहिले ===================== सिद्धेश्वर विलास पाटणकर