मराठी संकेतस्थळांवर भटकताना अनेकदा कविता वाचायला मिळतात. अनेक नवे लोक आपापल्या परीने काहीतरी प्रयत्न करून पहात असतात. या भटकंतीमधे सापडलेल्या या काही कविता. या सर्व कविता नव्व्दीच्या दशकातल्या किंवा नंतरच्या आहेत. त्या अशा कवींच्या आहेत जे मला केवळ आंतरजालामुळे माहीत झाले. विषय , मांडणी, भाषेला दिलेली वाटावळणे , या सर्व बाबतीमधे या कविता फार अनवट आणि म्हणूनच महत्त्वाच्या ठराव्यात. कविता या प्रकाराच्या शक्यताना जेव्हा आतापर्यंतच्या मार्गांपेक्षा वेगळ्या अंगानी भिडण्याचे प्रयत्न होतात तेव्हा एक नवीन प्रकारची कविता जन्म घेते. सुरवात करतो मन्या जोशीच्या एका कवितेने.

कांगारूंचा संघ | मस्तीत तो दंग| भलतेच रंग | उधळीसे || भारताचा संघ | होतातरी दंग | खेळण्यात भंग | रिकी करे|| अँड्र्यूचे मर्कट | लढवी तर्कट | त्यालाही सपोर्ट | रिकी चा ह्या|| भज्जी तोही चिडे | काढता वाभाडे | तरीही तो नडे | रिकी बाळ || नसते आरोप | करती ते खूप || दिला मग चोप | खेळामाजी || वामन सचिन | करतो हैराण | घरचे मैदान | कुठे जाशी?|| एकदिस क्रिकेट | कांगारु ते धीट | बोले फटाफट | संपवूया || धोणीनेही मग | बांधला तो चंग | पाजली ती भांग | कांगारुंना || दोन्ही सामन्यात | लाविली ती वाट | रहावे चड्डीत | कांगारूंनी || पुरे तरी आता | बाष्कळह्या बाता | म्हणे बोध देता| 'चतुरंगे'||

कालच सकाळी मराठीच्या तासाला पहिल्या बाकावरील तिने वळून पाहिले मला दोन्ही बाजूने कोपरखळ्या आल्या आणि शब्द मध्येच "मजा आहे तुझी साल्या" मग मी ही लिहिलं एक प्रेमपत्र, 'प्रिये तुझ्या प्रीतीस होईन का ग पात्र?' संध्याकाळी निघालो तिच्या भेटीला, डोळे लाऊन बसलो तिच्या घरी जायच्या वाटेला, एव्हढ्यात तिची सुंदर सावली रस्त्यावर पडली अन् माझ्या हातातल्या गुलाबाची प्रत्येक पाकळी थरथरली, हृदयाचे दरवाजे लागले धडधडू, 'तिच्याशी बोलायला विषय कसा काढू?' एव्हढ्यात एका गुंडाने तिची छेड काढली अन् त्या गुंडाची कानफडं रंगली..

चांदणे पांघरलेले आकाश नाही मागत तुझ्याकडे क्षितिजावर लुकलुकणारा एक तारा मात्र आठवनीने दे बेभान कोसळणारा मुक्त पाउस नाही मागत तुझ्याकडे श्वासात दरवळणारा ओल्या मातीचा सुवास मात्र आठवनीने दे बेधुंद करणार्या रातराणीचा बहर नाही मागत तुझ्याकडे जाताना एक मोगर्याची कळी मात्र आठवनीने दे उसळणारा बेछुट दर्या नाही मागत तुझ्याकडे शांत जलाशयातील एक तरंग मात्र आठवनीने दे मुठी एवढे ह्रुदय नाही मागत तुझ्याकडे मझ्यासाठी चुकलेला एक ठोका मात्र आठवनीने दे आठवणीने दे..... कविता आली आहे लेखक माहित नाहीत........

कारण आता तुझ्याशिवाय मी नक्की जगणार आहे दु:खाला विसरून सुखाला आणणार आहे आता तुझ्याशिवाय मी नक्की जगणार आहे मनापासून प्रेम फ़क्त मीच करत होतो तुला जगता यावे यासाठी फ़क्त मीच मरत होतो माझ्या प्रेमाची कदर तुला कधीच कळली नाहि कारण तुझ्या हृदयाची जागा कधीच खाली झाली नाहि पण मी आनंदी राहू शकतो हेच तुला दिसणार आहे कारण आता तुझ्याशिवाय मी नक्की जगणार आहे तुला मी नको फ़क्त पैसा नी आराम हवा होता तुला मी हेही दिले असते मला फ़क्त जरासा वेळ हवा होता तुला हे सर्व मिळाले असेल पण मी नाहि मिळणार कारण प्रेम म्हणजे काय तुला कधीच नाही कळणार मी किती मजेत आहे हे सर्व जग बघणार आहे कारण आता तुझ्याशिवाय मी नक्की जगणार आ