नमस्कार मंडळी ! मी पल्लवी.. मिपाचं सदस्यत्व घेउन २-३ आठवडे झालेत आणि ह्या दिवसांत इथे मनसोक्त भटकंती केली आणि हापिसातली टाळकी माझ्यावर हसेपर्यंत खो खो खिदळून घेतलं.. :) म्हटलं आज औपचारिक राम-राम करुनच टाकावा.. खरंच, इथे आल्यापासुन ते आत्तापर्यंत त्रयस्थपणा कधी वाटलाच नाही. काय मनमुराद दंगा घालता तुम्ही सगळे.. लै आवडलं आपल्याला.. :) आता इथे हिंडताना भेटलेल्या आणि आवडलेल्या (;)) लोकांबद्दल. सुरुवात कुठुन करावी ह्या विचारात असताना, आधी डोक्यात आला धमुदादा.. ("दादा" म्हणताना म'णा'ला काय वेद'णा' होतात. : पण काय करणार ? धमुदादाचं लग्न (३ भागांत) उरकलंनीत की तुम्ही..

नुकतेच केन्द्र सरकारने शेतकर्‍याना कर्जमाफि दिली परन्तु हि कर्जमाफि विदर्भच्या शेतकर्‍यासाठी कितपत फायदेशिर ठरलि या विशयावर चर्चा व्हावी ! आपली मते मांडा !

राजू परूळेकरांचा लोकप्रभामधील लेख वाचून फार बरं वाटलं. पण राजू परूळेकरांचा या विषयावरील हा एकमेव लेख नाही असं लक्षात आलं. राजू परुळेकरांनी एक वर्षापुर्वी हीच भूमिका मांडली होती. हे लेख मिपाच्या वाचकांपर्यंत पोहोचावेत असं वाटलं. या लेखांचे दुवे खालील प्रमाणे. http://www.loksatta.com/lokprabha/20070216/good.htm http://www.loksatta.com/lokprabha/20070323/good.htm पण तात्या एकाच प्रकारचे लिखाण म्हणून हे उडवू नयेत ही विनंती. :)

(या मेच्या सुट्टीमध्ये गावाकडे गेलो असताना हा किस्सा घडला. ) आमच्या गावाकडे असणाऱ्या एका मित्राच्या बायकोने तिच्या उपवर आणि सुशिक्षित मुलीसाठी काही मुले पाहण्यासाठी मला सांगितले, त्याप्रमाणे मी तिला तसे आश्वासन दिले आणि ही गोष्ट अश्याच गप्पागोष्टीत माझ्या एका मित्राला सांगितली. माझ्या त्या मित्राने मला विचारले की तुला त्या मुलीबद्दल काय माहीत आहे, यावर मी नकारार्थी उत्तर दिले. त्याने दुसरा प्रश्न विचारला की आपल्या गावामध्ये अश्या कामासाठी मदत करणारे असतील का नसतील.

ऑफीस मध्ये दुपारचे जेवण झाले की झोप न यायचे काही उपाय ... (बाहेर जायचा उपाय सांगू नका खुप ऊन असतं.. (खुप झोप अलेली मी) I)