एकदा "दोन" म्हणे "एकाला" आहेच मी तुझ्या पेक्षा मोठाला ऐकून हे वाटे "तिनाला" माहीत नाही का "एक" आणि "दोनाला" मीच आहे त्यांच्या पेक्षा मोठाला दोन शिंगी "चार" होता आपल्या घरात हे संभाषण गेले त्याच्या कानात ओरडून तो म्हणाला वरच्या आवाजात ऐकल कारे "एक" "दोन" आणि "तिना" "पांच" "सहा" "सात" "आठ"आणि मीना कबूल झालो आहो "नऊना" तेच आहेत आमच्या पेक्षा मोठे "शून्य" बिचारा कोपर्यात होता बसून ऐकून सारे आले त्याला भरभरून स्वतःशीच म्हणाला ठाऊक नाही त्यांना माझी किंमत घेऊन मला शेजारी,जेव्हां एखादा दाखवील हिम्मत वृद्धि होईल त्याची कळत नकळत सूर्य,चन्द्र,तार्यांचा आहे माझ्या सारखा आकार पण सांगतात का ते कधी आमचाच

एकदा जिभली बोले दातांस मी अशी (बिचारी) एकटी तुम्ही मात्र आहांत पुरे बत्तीस मला नाही हाड न काड मी आहे स्नायूचागोळा चुकून फिरले ईकडे तिकडे तुम्ही करता माझा चोळामोळा करिती ते (लोक) तुमचा उपयोग म्हणती बोललो आम्ही जिभ "चाऊन" ऐकून हे जिभलीचे संभाषण दातं म्हणती तिला वाईट सवंय आहे तुला घेतली जिभ लावली टाळ्याला बडबड करिशी तूं भारी निस्तरावे लागे आम्हांपरी वटवट तुझी ऐकून म्हणती ते (लोक) वैतागून गप्प रहाण्या काय घेशी कां पाडू ती बत्तिशी? (बिचारे दांत) श्रीकृष्ण सामंत (स्यान होझे कॅलिफोरनीया)