एकदा जिभली बोले दातांस मी अशी (बिचारी) एकटी तुम्ही मात्र आहांत पुरे बत्तीस मला नाही हाड न काड मी आहे स्नायूचागोळा चुकून फिरले ईकडे तिकडे तुम्ही करता माझा चोळामोळा करिती ते (लोक) तुमचा उपयोग म्हणती बोललो आम्ही जिभ "चाऊन" ऐकून हे जिभलीचे संभाषण दातं म्हणती तिला वाईट सवंय आहे तुला घेतली जिभ लावली टाळ्याला बडबड करिशी तूं भारी निस्तरावे लागे आम्हांपरी वटवट तुझी ऐकून म्हणती ते (लोक) वैतागून गप्प रहाण्या काय घेशी कां पाडू ती बत्तिशी? (बिचारे दांत) श्रीकृष्ण सामंत (स्यान होझे कॅलिफोरनीया)