Skip to main content

ओबामा आणि काश्मिर

लेखक विकास यांनी मंगळवार, 04/11/2008 06:33 या दिवशी प्रकाशित केले.
ओबामा हा जरी आजपण मला योग्य उमेदवार वाटत असला तरी त्याने जी काही काश्मिरसंदर्भात मुक्ताफळे उधळली आहेत ती पहाता त्याचे भारताबद्दलचे धोरण हे पाकीस्तानावंबी असणार असे दिसत आहे: Barack Obama's Kashmir thesis! यात म्हणल्याप्रमाणे त्याने आत्ता एमएसएनबीसीला दिलेल्या मुलाखतीतच हे मत दिले आहे असे नाही तर सुरवातीपासून तो याच पद्धतीने बोलत आहे की, "पाकीस्तानची जर अफगाणिस्तानमधे" मदत होणे हवे असेल तर "काश्मिर प्रश्न भारताने सोडवला पाहीजे.

डियर हंटींग अमेरिका भाग -२ ( आणि शेवटचा!!)

लेखक कपिल काळे यांनी मंगळवार, 04/11/2008 06:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
परंतु , त्याच्या गंधाने इतर इच्छुक नरसुद्धा तिथे येउन आधीच्या नराला आव्हान देतात. आणी मग सुरु होते ती त्यांची, मादीला प्राप्त करण्यासाठीची लढत.>> पहिला भाग इथे वाचा शिंगावर किती पॉइंट्स(गाठी) आहेत त्यावर नराचे वय / प्रौढत्व ठरत असते. पूर्ण वाढ झालेल्य नराच्या शिंगांवर १०- १२ पॉइंट्स असतात. आपली डौलदार शिंगे रोखून, दोन नर एकमेकांवर चाल करुन जातात. मध्येच ते आपला राग (आणी रग!) जिरवण्यासाठी,एखाद्या झाडावर शिंगे किंवा मानेचा, तोंडाचा भाग घासतात. लढतीच्या वेळी पालापाचोळा, धूळ उडत असते.

लंच टाईम आणि डब्बा ग्रूप - भाग २ (आणि शेवटचा!!)

लेखक कपिल काळे यांनी मंगळवार, 04/11/2008 06:22 या दिवशी प्रकाशित केले.
काही वर्षांनी, आमचा ऍडॉर सामियामधील डब्बा ग्रूप पंधरावरुन पाच वर आला , तेव्हा मी तो जॉब सोडून, थर्मॅक्स मध्ये गेलो.......>>> पहिला भाग इथे वाचा तिथे मी नवीनच होतो. पण काम एव्हढे प्रचंड होते की, वेगवेगळ्या प्रोजेक्ट्सवर काम करुन माझा असा नवीन डब्बा ग्रूप कधी बनला तेच समजलं नाही. थर्मॅक्स जॉइन केल्यावर मी सुरुवातीच्या दिवसांत बरेच, रिव्हॅम्प आणि ऑगमेंटेशनचे प्रोजेक्टस केले. माझी जबाबदारी डिझाइन- इंजिनिअरिंगची असल्यामुळे, मी खूपवेळा साइट्सवर जात असे.

भुलण्याचे वय तुझे... सावर सावर

लेखक धोंडोपंत यांनी मंगळवार, 04/11/2008 02:11 या दिवशी प्रकाशित केले.
लोकहो, आज अशी एक घटना घडली की हातून एक ’उपदेशात्मक’ कविता लिहून झाली. ही कविता आमच्या अत्यंत आवडत्या छंदात ८/६/८/६ मध्ये लिहिलेली आहे. या छंदाची लय आम्हाला फार फार आवडते. पहा तुम्हाला आवडते का? (लयीत वाचणे सुलभ जाऊन काव्याचा चांगला आस्वाद घेता यावा, म्हणून जिथे पॉझ घ्यायचा तिथे स्वल्पविराम दिला आहे.
Taxonomy upgrade extras

विशेष सूचना..

लेखक प्राजु यांनी मंगळवार, 04/11/2008 00:23 या दिवशी प्रकाशित केले.
माझ्या "मी आणि माझा संत ज्ञानेश्वर" या लेखानंतर बर्‍याच जणांनी विचारलं होतं की, हा कार्यक्रम पुन्हा कधी ऐकायला मिळेल. त्या सर्वांसाठी हा कार्यक्रम इप्रसारण ने या आठवड्यात पुन्हा प्रसारीत केला आहे. आज (सोमवार) पासून येत्या रवीवार पर्यंत कधीही हा कार्यक्रम आपण इप्रसारण वर ऐकू शकाल. - प्राजु

लफंगा भूंगा

लेखक श्रीकृष्ण सामंत यांनी सोमवार, 03/11/2008 23:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
रोज रोज ह्या फूलावरून त्या फूलावर गुणगुण गुंजन करणार्‍या भुंग्याला पाहून मनात आलं की एखाद्या लफंग्या व्यक्तिला जसं ह्या गल्लीतून त्या गल्लीत जाण्याची मौज वाटत असते तसंच ह्या भुंग्याला पण एका फूलावरून दुसर्‍या फूलावर जाऊन गुंजन करावं असं वाटत असणार. रोज रोज ह्या फूलावरून त्या फूलावर फिरे हा लबाड भूंगा गुंजन करुनी काय सांगे कळ्याना हा निर्लज्य लफंगा देइ का हा कुणाचा निरोप का उघड करी अपुले स्वरूप गुंजन करूनी काय सांगे कळ्याना हा लबाड भूंगा देई का हा गतऋतुची स्मृति का सांगे काही पुराणी किर्ती असेल कसली रचलेली कथा का दूसरी कसली व्यथा गुंजन करुनी काय सांगे कळ्याना हा लबाड भूंगा आठवे हा कसले प

भिती !

लेखक चाफा यांनी सोमवार, 03/11/2008 22:15 या दिवशी प्रकाशित केले.
ट्रिंग ट्रींग फ़ोनने आपण जिवंत असल्याची घोषणा केली आणि वैतागत हातातले मासिक टाकत निशांतने फ़ोनला हात घातला. " कोण"? त्याच्या आवाजातला वैताग जाणवत होता. " मी स्वप्ना बोलतेय". पलिकडून उत्तर आले. " कोण स्वप्ना" " अरे स्वप्ना, स्वप्नाली तुझी मैत्रिण"! " अरे स्वप्ना तु? इतक्या दिवसांनी नाही वर्षांनी फ़ोन करतेयस? कुठे होतीस इतके दिवस विसरलीस की काय मला?" अरे हो! हो! किती प्रश्न एकदम विचारतोस, तुला माहिताय ना माझ्या पपांच्या बदलीनंतर आम्ही सगळेजण बंगलोरला गेलो". " ते माहीताय गं मला पण त्या नंतर तु माझ्याशी संपर्कच ठेवला नाहीस ईतक्या दिवसांची दोस्ती एकदम कचरापेटीत टाकलीस" "चिडतो काय रे?

अमेरिकेत मराठी बाणा

लेखक आनंद घारे यांनी सोमवार, 03/11/2008 20:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
बघता बघता मला अमेरिकेत येऊन एक महिना उलटूनसुध्दा गेला. एवढ्या काळात मी कितीसा अमेरिकाळलो आहे याचा विचार करीत बसलो होतो. इथे आल्यानंतर रोजच्या बोलण्यात आणि लिहिण्यावाचण्यात मी सत्तर पंच्याहत्तर टक्के मराठी भाषेचा उपयोग करतो आहे. मुंबईत हा आकडा कधी पन्नासावर गेला नव्हता. जेवणाखाण्यात आमटी, भात, पोळी, भाजी, शेव, चिवडा, पोहे, शिरा इत्यादी ऐंशी पंच्याऐंशी टक्के मराठी पदार्थच असतात. ते सुध्दा मुंबईपेक्षा जास्त झाले. अंगावरचे शंभर टक्के कपडे मुंबईहूनच आणलेले आहेत. घरातले सामान सुमान, अडगळ आणि पसारा इथे कांकणभर जास्तच आहे. कारण आम्हाला इकडच्या वस्तूही हव्यात आणि तिकडच्याही लागतात.