एक वेडी आशा एक वेडी आशा कुठेतरी मनात जन्मत असते प्रत्येकाच्या कधीतरी बदलेल हे सारे कधी ना कधी होईल की सारे गोडच गोड छान सिनेमातल्या सारखं रोज सकाळी नव्याने जन्मते अन रोज रात्री मिटुन जाते लाजळुच्या पानासारखी प्रत्येकजण जपत असतो तिला अगदी जीवापाड स्वतःच्या लेकीप्रमाणे जोवर तिला धक्का पोचत नाही तोवर नि तोवरच तो उभा असतो अगदी ठामपणे एखाद्या वटवॄक्षासारखा म्हणून त्यावर घाव घालू नका तुमची कुर्हाड तुटेल नाहीतर तो उन्मळून पडेल एखाद्या छोट्याश्या फांदीसारखा जपा अगदी मनापासून जपा तिला कारण ती आहे वेडी आशा तुमची, माझी, प्रत्येकाची एक वेडी आशा -- ज्ञानदा कुलकर्णी

घेतली ओठात आम्ही पाकिटातली त्या सिगारेट ती ठाउक हे होते जरी की छातीस हो जाळेल ती जाळणे हे काम तिचे तक्रार नाही आंम्हास हो घेतली होती ओठात कौतुक त्याचे आंम्हास हो ठसका जरी बसला असा पण हौस नव्हती भागली फिरुनी पुन्हा ओठात आंम्ही सिगारेट होती घेतली आमची प्रेरणा :- घेतली मिठीत आम्ही

घेतली मिठीत आम्ही मेघातली त्या वीज ती ठाउक हे होते जरी की आंम्हास हो जाळेल ती जाळणे हे काम तिचे तक्रार नाही आंम्हास हो घेतली होती मिठीत कौतुक त्याचे आंम्हास हो चटका जरी बसला असा पण हौस नव्हती भागली फिरुनी पुन्हा मिठीत आंम्ही वीज होती घेतली

घेतली मिठीत आम्ही मेघातली त्या वीज ती ठाउक हे होते जरी की आंम्हास हो जाळेल ती जाळणे हे काम तिचे तक्रार नाही आंम्हास हो घेतली होती मिठीत कौतुक त्याचे आंम्हास हो चटका जरी बसला असा पण हौस नव्हती भागली फिरुनी पुन्हा मिठीत आंम्ही वीज होती घेतली

कोणास ठाऊक कसा पण विडंबनात उतरला पिडा पिडाने हसविले जाम घेऊन मालवणी ताल मिपाकर म्हणाले वा वा ! पिडा म्हणाला ...... ब्रॆण्ड हवा ! कोणास ठाऊक कसा पण विडंबनात उतरला पिडा पिडाने घेतली बडती विडंबक ह्याला आता म्हणती तात्या म्हणाला छान छान ! पिडा म्हणाला खाऊक पान हवा ! कोणास ठाऊक कसा पण विडंबनात उतरला पिडा पिडाने मारली चपटी आणी पडला खाल्यावरती तात्या म्हणाला जिओ जिओ पिडा म्हणाला गाणा गायो !

मी बोचले म्हणालो, ती कोणत्या ठिकाणी? मी हे तुला कसे पण सांगू मिठीत राणी ठरवून काल लुटले मॉलात बायकोने आधी तिला कशाला न्यावे अशा ठिकाणी! गुंगीत राहतो मी सुस्तीत वागणारा असते सदैव पिउनी स्वारी घरी उताणी! असतो खुशीत तेव्हा घेतो मजेत झुरके जातो हवेत तेव्हा होते बधीर वाणी होणार काय ह्याचे आहे जगास पत्ता (हा ढोसतोय दारू समजून रोज पाणी ) खोड्या अशा कवींच्या का काढतोस "केश्या"? लिहिती कधी तरी हे असली सुरेल गाणी - केशवसुमार (सुवर्णमयींच्या ''मी बोचलो म्हणाले' या गझलेवर आधारित)