Skip to main content

श्रेष्टतम मैत्री.

लेखक श्रीकृष्ण सामंत यांनी बुधवार, 10/06/2009 09:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
"मला वाटतं खर्‍या मैत्रीमधे फक्त दोघांमधला विश्वास आणि लगाव ह्यांच्या पेक्षा काही तरी जास्त असतं." पुरूषोत्तम आणि मी एकाच गावात वाढलो.शाळेत एकत्र शिकलो.हायस्कूलची परिक्षा पास झाल्यावर पुढचं शिक्षण घ्यायला शहरात आलो. मला आठवतं आमच्या सर्व मित्रमंडळीत शरद आणि पुरुषोत्तम यांची पहिल्यापासून गाढी दोस्ती होती. अलिकडे मी सुट्टीत गावाला गेलो होतो. पुरुषोत्तमची आणि माझी खूप दिवसानी भेट झाली.

पाहिली मी पंढरी

लेखक क्रान्ति यांनी बुधवार, 10/06/2009 07:41 या दिवशी प्रकाशित केले.
अमृताची चंद्रभागा झुळझुळे या अंतरी याचि देही याचि डोळा पाहिली मी पंढरी मीपणाचे कवच गळले निर्गुणाच्या दर्शने ते अलौकिक रूप पाहून तृप्त झाली लोचने नाम ते येता मुखी या धन्य झाली वैखरी माळ तुळशीची गळा, कासे पितांबर, कर कटी भाळि कस्तुरिटिळक, कानी मकरकुंडल शोभती स्वर्ग भीमेच्या तिरी, वैकुंठ शोभे भूवरी भान हरपे आणि होई मूक वाचा बोलकी चरणि माथा ठेविता हा जन्म होई सार्थकी आज प्राणांतून घुमली सावळ्याची पावरी

पाऊस ओला..

लेखक प्राजु यांनी बुधवार, 10/06/2009 06:43 या दिवशी प्रकाशित केले.
सतरंगी रथात बसून आला पाऊस ओला.. पाऊस ओला.. हिरवाई भारली सृष्टीच्या रंगात शुभ्रसा निर्झर धरणीच्या भांगात धुक्याचा कापूस पिंजून गेला.. पाऊस ओला .. पाऊस ओला.. गर्जत मेघांचे तुषार सांडले तृणांवर मोत्यांनी डावही मांडले मेघांनी झाकला नभाचा टीळा.. पाऊस ओला.. पाऊस ओला.. झाडांच्या हातांत वेलींचा चुडा ओसंडून वाहतो मेघांचा घडा शृंगार हिरवा ऋतू ल्यायला.. पाऊस ओला.. पाऊस ओला.. निळ्याशा थेंबात आभाळ दाटे मातीच्या हृदयांत दरवळ भेटे अल्लड अवखळ सरींचा मेळा.. पाऊस ओला.. पाऊस ओला.. ओलेत्या रानांत, ओलेती चाहूल ओलेत्या मनांत, ओलेती हुरहूर हृदयांत शिरशिरी शिंपून गेला.. पाऊस ओला.. पाऊस ओला.. - प्राजु
Taxonomy upgrade extras

“शूप”, “शूप”, “शूप” ....

लेखक निखिलचं शाईपेन यांनी बुधवार, 10/06/2009 01:14 या दिवशी प्रकाशित केले.
“और क्या ?” “आरे आणि ठिक, सॉफ्टवेअर जीव मी लेका, एक विकऎन्ड ते नेक्स्ट” “नाही रे तरीपण? वाचतोयस का काही?” “पेपर, ब्लॉग्स, बाकी विशेष नाही.” “फॉऊंटन हेड वाच खरं तर आतापर्यंत दहादा वाचलयं मी” “हम्म्म्म्म, बघतो शनिवारी आणतो, क्रॉसवर्ड मधून” “हो फॉऊंटन हेड, बाय आयन रॅंड, चल रे ठेवतो,स्क्रीन सेव्हर आला असेल एव्हाना, बॉस घिरट्या घालतोय आज” “अछा, चल, बाय” “हो, वाच पण” “नक्की” आयचा घो, ह्या आयन रॅंड च्या. पुस्तक आहे का डिक्शनरी ची जाहिरात? निरक्षर आहे कि काय मी अस्सं दिवसभरात पाच एक वेळा वाटून गेलं. डोकं फुटायच्या आत पुस्तक गादिखाली घुसवून मी पळायला निघालो...

मथुरेतले तीन दिवस..!

लेखक विसोबा खेचर यांनी मंगळवार, 09/06/2009 23:16 या दिवशी प्रकाशित केले.
राम राम मंडळी, आजचा दिस अंमळ विलक्षण योगायोगाचाच गेला. सांगतो कसा ते. एक म्हणजे आज मिपाकर दिपाली पाटील यांनी पेढ्यां-मोदकांची सुरेख पाककृती टाकली. दुसरं म्हणजे मला आज 'मथुरानगरपती काहे तुम गोकूल..' या एका अतिशय सुरेख गाण्यावर लिहावसं वाटलं. खरं तर सकाळी दिपालीची पेढ्याची पाककृती वाचूनच मला सतत मथुरापेढ्याची आठवण येत होती. त्यातच मथुरानगरपती.. या गाण्याबद्दल मनात विचार घोळू लागले आणि मी अचानक १४-१५ वर्ष मागे गेलो, जुन्या स्मृती चाळवल्या. शेठ गोविंदश्रीदास हा मूळचा मथुरेचा, परंतु मुंबईच्या झवेरीबाजारातल्या एका पेढीचा मालक. आजही त्याची पेढी मुंबैत आहे. तो आणि त्याचे सगळे कुटुंबीय हे माझे अशील.

(आय विश)

लेखक चतुरंग यांनी मंगळवार, 09/06/2009 21:13 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमची प्रेरणा सुवर्णमयीताईंची 'आय विश' ही कविता! ;) मराठी जालावर मोजक्या वर्षांचे नवकाव्य मागे मी वाचत वाचत. पद्यविभागात दिसणार्‍या नवकविता पाहून 'कर्म, कर्म' म्हणत होतो मी. वाचकांना वाचवण्याकरता दिल्या ढुशा मी त्या नवकवितांना ..कित्येकदा त्याने उंचावर दिसणार्‍या गोमट्या कविता बघितल्या..चढला वरती एक कल्पना घेऊन म्हणाला, "आय विश, आय विश मर्ढेकर, आरती प्रभू , ग्रेस, धामणस्कर' डोक्यात आणखी एक कल्पना घेऊन गुळगुळीत कागदावर सुसाट पुढे लिहीत गेला.. मी वाचेस्तोवर एका वाचकावर नवकविता ठेवून ..गेला पुढे . मी धास्तावलो..