एक दिवस अगोदर बनवायला टाकलेला चष्मा येण्याची वाट बघत कोथरुडातल्या ठरलेल्या दुकानात काल संध्याकाळी शिरलो तेव्हा आत अगोदरच एक जख्ख म्हातारी, तिचा तेवढाच जख्ख म्हातारा नवरा, त्यांची मुलगी, जावई, आणि शाळकरी नात कुठला चष्मा आणि फ्रेम निवडायची यावर तावातावाने चर्चा करताना दिसले. टिपीकल पुणेरी कोथरुडी अतीश्रीमंत हायफाय परिवार होता. सूज्ञांस अधिक सांगणे न लगे. आपण हायफाय आहोत हे दाखवण्याची एकही संधी ते सोडत नव्हते.

(ढेस्क्लेमर: या लेखातून माझा कुणालाही हिणवण्याचा अथवा दुखावण्याचा हेतू नाही. याउलट 'हसण्यासाठी जगणे आणि जगण्यासाठी हसणे' हा माझा हास्य'बाना' सर्वांपर्यंत पोचविण्याचा एक किंचीतसा प्रयत्न आहे! तरीही कुणाला माझ्या लेखातील/काव्यातील काही जागांना आक्षेप असल्यास कळवावे, दुरूस्ती किंवा तो भाग काढून टाकण्यासाठी संमंना सांगून प्रयत्न केला जाईल!) न्मसर्कार म्हणडलि! तर महाराजा, शीर्षक आणि पहिली ओळ वाचून पुढे काय वाचायला मिळणार आहे याचा एक अंदाज मिपाकरांना आलाच असेल! तुम्ही बरोबर विचार करताय, सदर लेख "त्याच" काव्यचमत्काराला वाहिलेली एक शब्दांजली आहे.

---------एका प्रवासाचा क्रॉससेक्शन------------ गांधीबाबांची जयंती. सुट्टी. लॉन्ग वीकेंड. घरी जायचं म्हटलं की आजही तेवढाच आनंद. पुणे-सोलापूर सकाळी 9.30ची इंटरसिटी गाठायची आहे. जगताप-डेरीच्या नवीन BRTस्टॅंड वर कानात हेडफोन अडकवुन प्रसन्न मनानं बसची वाट पाहतो. गाणं चेंज करेस्तोर 5 मिनटातच -हादरा बसताना फ़क्त चुंयि-चुंयि असा आवाज करणारी वातानुकुलीत BRT येते. स्वयंचलित दरवाजातून प्रवेशतो. संपूर्ण भला मोठा अन व्यवस्थित लेन्स आखलेला गुळगुळीत प्लेन रोड. प्रवास म्हणजे सु:ख! आत बसल्यावर बस हालली तरी फ़क्त हत्तीच्या पाठीवर इकडून-तिकडे मऊ झुलल्यासारखं वाटावं इतका मऊपणा..

सूर्य उगवतो आणि मावळतो. दिवसा सूर्य प्रकाशमान असताना पृथ्वीवरील सगळेजण त्याचा फायदा घेतात. मावळताना एकटा सूर्य मावळतो. सगळे जग सूर्याबरोबर मावळत नाही. रात्री सूर्य नसतो म्हणून त्याला काहीजण दूषणे लावतात तर काहीजण दिवसभर प्रकाश दिल्याबद्दल रात्री सूर्याचे आभार मानून झोपी जातात. यश हे उगवत्या सूर्यासारखे तर अपयश हे मावळत्या सूर्यासारखे असते.... तुम्हाला मिळालेल्या यशात सगळे भागीदार होतात व श्रेय घेतात. तुमच्या अपयशाचे भागीदार कुणीच नसते. तुम्ही एकटेच तुमच्या अपयशाला जबाबदार ठरता.

पूर्वेच्या समुद्रात- १ पूर्वेच्या समुद्रात- २ पूर्वेच्या समुद्रात-३ पूर्वेच्या समुद्रात-४ पूर्वेच्या समुद्रात ५ पूर्वेच्या समुद्रात ६ पूर्वेच्या समुद्रात- ७ विशाखापटणमला नव्या घरात स्थिरस्थावर होत होतो.माझे घर पाचव्या मजल्यावर होते घर अतिशय उत्तम होते परंतु बिल्डींग नवीन होती आणी फक्त ६-७ लोक राहायला आले होते.

जाहीराती मग त्या दुरदर्शच्या विवीध चॅनलवरच्या असोत की छापील विभागातल्या, मला सहसा भुरळ पडत नाही. काही वेळा ह्या जाहीराती त्या मुळ उत्पादकाचा उद्देश काय असावा किंवा ग्राहकांनी काय घ्यावा याबाबत अनेक पर्याय सुचवुन जातात. १) समजा तुमच्या कडे पिढीजात संपत्ती आहे किंवा आत्ताच मिळाली आहे अश्या वेळी माणसाची झोप उडते याचे कारण बँकेत ठेवलेल्या संपत्ती शिवाय घरात दागिने/रोख रकमा किंवा किमती मौल्यवान वस्तु माणुस ठेवतोच. अश्या वेळी चोरी होईल की काय किंवा दरोडा पडेल की काय अश्या कारणांमुळे झोप उडत असेल तर एक पर्याय आहे. दोन -चार जोड्या अमुल माचो च्या खरेदी करा आणि आरामात झोपा.

हे मी खूप आधी अनुवाद केलेले आहेत. ते फेसबुकवर पोस्ट केले होते. आता इथे शेअर करत आहे. घाबरा किंवा हसा. .. पण एन्जॉय जरूर करा !!! कुशीवर वळू नका, रात्र भुताची आहे!!!!!!!!!!!!!! १. मी काचेवरच्या टकटकीमुळे जागा झालो. पहिल्यांदा मला वाटले, खिडकीचा आवाज येत आहे, पण मग कळले की आवाज माझ्या आरश्याच्या आतून येत आहे! २. शेवटचे मला आठवते, तेव्हा माझे घड्याळ रात्रीची १२:०७ वेळ दाखवत होते, त्या आधी तिची सडत चाललेली, नख्या वाढलेली बोटं माझी छाती कुरवाळत होती आणि दुसरा हात मला येणारी किंचाळी दाबून धरत होता. मी झटक्यात ताठ उठून बसलो, आणि माझ्या लक्षात आले की, हे फक्त एक स्वप्न होते.