Skip to main content

मिनि सबरीमाला कान्जुर मार्ग मुम्बई

लेखक शान्तिप्रिय यांनी शुक्रवार, 11/12/2015 15:50 या दिवशी प्रकाशित केले.
कान्जुरमार्ग पश्चिम मुम्बई येथे एन सी एच कोलोनी च्या आवारात एका छोट्या टेकडीवर अय्यप्पा सबरीमाला मंदीर आहे. जाण्यासाठी एल बी एस रोडवर हुमा टोकीज ला उतरून तेथून एन सी एच कोलोनीतून आत जाउन अर्ध्या किलोमीटर्नन्तर शंभर एकशेवीस पायऱ्या चढून गेल्यानंतर हे मंदिर आहे. मंदिर बऱ्यापैकी घनदाट झाडीत वसले आहे. मी भल्या सकाळी साडेसहाला या मंदिरात गेलो शांतता होती. पक्ष्यांचा किलबिलाट ऐकू येत होता. पायऱ्या चढताना पण आजूबाजूला चांगला निसर्ग आहे. सकाळच्या वेळी एल बी एस रस्त्यावर वाहने कमी असल्यामुळे वर वाहनांचा आवाज जास्त ऐकू येत नव्हता .

तगमग....

लेखक माम्लेदारचा पन्खा यांनी शुक्रवार, 11/12/2015 14:28 या दिवशी प्रकाशित केले.
खरं सांगू हल्ली काही सुचतच नाही ह्या बोथट मनाला हल्ली काही बोचतच नाही ह्या शहरात राहून संवेदना झाल्यात बधीर इथे जो तो नुसतेच फोटो काढायला अधीर पडणारा कोणीतरी आकांताने हात मागतोय बघणारा मोबाईलमध्ये त्याचाच फोटो काढतोय तो पलीकडे लटकतोय… मला काय त्याचे ?? आपण तिथे नाही ना मग आपल्याला काय करायचे ? तोही कोणाचा कोणीतरी असेल … मग असू देत …. उद्या त्याच्यासाठी कोणीतरी रडेल … रडू देत …. मी माझ्याच कोशात सुरक्षित आहे ना…. मग बाकीच्यांना काहीही करू देत …. गीतेत वाचलं की शरीर मरतं…आत्मा अमर ! इथे आत्माच मेलाय,फक्त शरीरांची भर वाचलं ते बरोबर की पाहतोय ते….
काव्यरस
कविता माझी

तमसो मा ज्योतिर्गमय - भाग २

लेखक भानिम यांनी शुक्रवार, 11/12/2015 11:54 या दिवशी प्रकाशित केले.

तमसो मा ज्योतिर्गमय - भाग १

 - http://www.misalpav.com/node/34053

तमसो मा ज्योतिर्गमय - भाग २

 कळत नकळत भटांनाही बाळाचा लळा लागू लागला. जरी ते लेकीच्या आणि बाळाच्या खेळाकडे दुर्लक्ष केल्यासारखे दाखवित असत; तरी बाळाच्या बोबड्या बोलांमुळे त्यांचेही मनोरंजन होऊ लागले. रुक्मिणी वहिनी तर बाळाचे सर्व काही करण्यामध्ये अगदी गुंगुनच गेल्या, आणि बघता बघता चारेक वर्षे कशी निघून गेली ते कळले सुद्धा नाही. भट घरी येताच लहानगा कार्तिकेय त्यांच्या मागे मागे करून आणि "बाबा, असे का?

सायकलीशी जडले नाते ९: दुसरे शतक. . .

लेखक मार्गी यांनी शुक्रवार, 11/12/2015 11:03 या दिवशी प्रकाशित केले.
सर्व मान्यवरांना नमस्कार. सायकल नव्याने शिकताना आणि सायकलीशी मैत्री करताना आलेले सोलो सायकलिंगचे गमतीदार अनुभव शेअर करत आहे. सायकलिंगचे वेगवेगळे टप्पे, सायकल चालवताना केलेला वेडेपणा आणि चित्रविचित्र अनुभव इथे लिहित आहे. त्यातून मिळालेला आनंद सर्वांसोबत वाटून घ्यावा, ही इच्छा. धन्यवाद.

गॅलरीतला [हसरा] पालापाचोळा

लेखक नाखु यांनी शुक्रवार, 11/12/2015 09:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
अस्सल (आणि उच्चही) शिवकन्या यांची माफी मागून.. ============================ कुंठीत धाग्यात्,कोण रिंगणात? थुई थुई नाचे मोर्,पिसारा पुढे,मागे बाकी काही नाही! नाचर्या पावसात, कोण रस्त्यात? थांबते गाडी, रिकामी सीटे, बाकी प्रवासी कुणी नाही! चेहरा मनात, कोण आरश्यात? अलवार हसू, खुलते ध्यान, बाकी याद कसली नाही! गमेना मित्रांत, कोण दिवसा स्वप्नांत? लटका राग, मोहक हसू , बाकी ठावे काही नाही! तपत्या उन्हात, कोण उरात? गम्मत गुज,आठवण शिरशिरी, बाकी मग कुणी नाही! लपवलेल्या अर्थात, कशी रुजुवात? शोधेल कुणी, वाचेल कुणी, बाकी वाचन नाखु पाही ================
काव्यरस
vidamban
अनर्थशास्त्र
कविता माझी
काहीच्या काही कविता
कोडाईकनाल
जिलबी
फ्री स्टाइल
भूछत्री
मुक्त कविता

आटपाट नगरात......

लेखक भानिम यांनी शुक्रवार, 11/12/2015 09:16 या दिवशी प्रकाशित केले.
आटपाट नगरात  जिवंत माणसांना गाडीखाली चिरडतात  आणि पायातल्या वहाणांना डोक्यावर घेतात आटपाट नगरात  माणसे किड्यांसारखी मारतात  आणि मारणारे हुतात्मा म्हणून मिरवतात आटपाट नगरात  कष्टकरी अन्नाला महाग होतात  आणि सवंग नाचे दैवताचा मान घेतात आटपाट नगरात  विकाऊ माध्यमे टी आर पी वर जगतात  आणि खुन्यांचे गोडवे गात फिरतात
काव्यरस
करुण

जंटलमन्स गेम - ६ - वर्ल्ड सिरीज

लेखक स्पार्टाकस यांनी शुक्रवार, 11/12/2015 02:46 या दिवशी प्रकाशित केले.
१९७५ चा फेव्रुवारी महिना.... माईक डेनेसच्या नेतृत्वात इंग्लंडचा संघा अ‍ॅशेस सिरीजसाठी ऑस्ट्रेलियात आला होता. पाचपैकी चार टेस्ट्स जिंकून ऑस्ट्रेलियाने सिरीज जिंकली होतीच पण त्याहीपेक्षा त्यांनी इंग्लंडचे अक्षरश: हाल केले होते! याला कारणीभूत होते ते स्ट्रेस फॅक्चरमधून सावरुन पुन्हा ऑस्ट्रेलियन संघात परतलेला डेनिस लिली आणि पायाचं हाड मोडलेल्या अवस्थेत टेस्ट पदार्पण केल्यामुळे पार निष्प्रभ ठरलेला परंतु आता पूर्ण सावरलेला जेफ्री रॉबर्ट थॉमसन! लिली आणि थॉमसन यांना तोंड देताना इंग्लिश बॅट्समनची जी काही द्यनिय अवस्था झाली होती त्याला तोड नव्हती!

परीकथा भाग ५ - (फेसबूक स्टेटस १.७ ते १.९ वर्षे)

लेखक तुमचा अभिषेक यांनी गुरुवार, 10/12/2015 23:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
. ३१ ऑक्टोबर २०१५ आमच्या एफ एम रेडिओला सिग्नल मिळायला सुरुवात झाली आहे. हल्ली रोज नॉनस्टॉप नॉनसेन्स प्रादेशिक चॅनेल लागतात. नक्की कुठल्या प्रदेशाचे कार्यक्रम चालू असतात ते नाही समजत, पण योग्य ती फ्रिक्वेन्सी पकडली की मध्येच एखादा मराठी शब्द निघतो :) . . ५ नोव्हेंबर २०१५ बाथरूम ही आपल्याला पर्सनल स्पेस देणारी प्रायव्हेट जागा असते असा एक समज आहे. पण आमच्याकडे ते सुखही नाही. तिला त्या क्षणी जगातली तीच व्यक्ती सर्वात लाडकी होते जी बाथरूममध्ये असते. मग ती मम्मी असो वा पप्पा, दारावर थडाथड लाथाबुक्के बसायला सुरुवात होते. काल मात्र ही थडथड दोन्हीकडून अनुभवली.

तांत्रिक अंधश्रद्धा

लेखक आनंद कांबीकर यांनी गुरुवार, 10/12/2015 23:12 या दिवशी प्रकाशित केले.
"काय दिनु भाऊ, काल पोरगी पहायला गेलता म्हणे. केली का मग पास?" डोंबिवलित चढल्या चढल्याचढल्या मी त्याला विचारले. "हो गेलतो की. आणि पास पण करुण आलो" तो गर्दीतुन मान वर काढत बोलला. "मग ज़रा फोटु बिटू दाखवाकि आम्हाला?" मागच्याला पुढं घालत रम्या आमच्याकडे वळाला. दिन्याने एकदा खिशातून मोबाइल काढला, लॉक उघडायचे बटन दाबले आणि बाजूला उभा लोकांकडे पाहत परत खिशात ठेऊन दिला. बस मग काय,त्याला फोटो दाखवायचा नाही हे रम्याच्या लक्षात आले. "मुलीला केसं आहेत कारे? का आपल्या बॉससारखी हे?" म्हणत रम्या मोठ्याने खिदळु लागला. "ये रम्या, फोटुवर लाइन मारायची नई बरका. आपली वैनी हे" मी पण खेचायला सुरुवात केली.
Subscribe to