Skip to main content

थांबवावे कुणाला मी

लेखक आकाश५०८९ यांनी शुक्रवार, 10/05/2019 11:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
निघायचे आहे प्राणांना, आहे निघायचे तुलाही कळेना आकाश मला थांबवावे कुणाला मी

तुझ्याविनाही खराच आहे

लेखक आकाश५०८९ यांनी शुक्रवार, 10/05/2019 11:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
चेहरा मुखवट्यास म्हणाला तुला लावणे खोटेच होते तुझ्यासवे मी खराच होतो, तुझ्याविनाही खराच आहे

होत नाही कपातला चहा गार आता

लेखक आकाश५०८९ यांनी शुक्रवार, 10/05/2019 11:29 या दिवशी प्रकाशित केले.
ना लोचनी आसवांचा तुलाभार आता नको उगा हासण्याचा तुला भार आता शब्दांनी शब्द पोहोचवणे सुरू केले उरला न अर्थ त्यांना तसा फार आता गंजला खंजीर पाठीत कधीचाच सखे ये पुन्हा नवा करायला तसा वार आता करणे विचार तुझा आकाश सोडले होत नाही कपातला चहा गार आता आकाश....

चेहरा हसराच आहे

लेखक आकाश५०८९ यांनी शुक्रवार, 10/05/2019 11:12 या दिवशी प्रकाशित केले.
केले जोहार जखमांनी, चेहरा हसराच आहे आहेत आसवे नयनी, चेहरा हसराच आहे नको वृथा यत्न नयनबाणास परत फिरवण्याचे काढता येणार नाही, तो असा रुतलाच आहे नको ना राहूस उभी सखे फारवेळ आरशापुढे काच अन पारा सांगती, तो जरा तसलाच आहे झाले नाही दु:ख आकाश देवाघरी जाण्याचे नव्हती सोयरीक देवाशी, देह हा आपलाच आहे - आकाश

सरमद कशानी

लेखक माहितगार यांनी शुक्रवार, 10/05/2019 10:30 या दिवशी प्रकाशित केले.
कशानी हे मराठी क्रियापद नाही भारतात आलेल्या एका इराणी अवलीयाचे नाव आहे. 'सरमद कशानी' भारतात येऊन प्रेमळ आणि उदार भारतीय सम्राट औरंगजेबाने फाशीवर चढवलेला एक इराण मार्गे आलेला अर्मेनियन नग्न अवलिया होता. मूळचा कदचित ज्यू असून मुस्लिम धर्म स्विकारून त्यागला अथवा सोबतच राम - लक्ष्मण स्विकारले, व्यापारासाठी भारतात आल्यावर त्याला अभयचंद नावाचा जिवश्च मित्र भेटला सर्वस्वाचा त्याग करून अभयचंदा सोबत त्याने भारत भ्रमंती केली. काव्य स्पिरिच्युआलीझम मध्ये त्याला रस असावा. पण धर्मांधतेला प्रखर आव्हान देण्याचा स्वभाव असावा.

मराठी माणसे स्वताची प्रगती स्वःताच करू शकतात

लेखक स्वामि १ यांनी शुक्रवार, 10/05/2019 10:13 या दिवशी प्रकाशित केले.
आपण ही आपली प्रगती करुन घ्याच. मराठी माणूस धंद्यात का माघे? परप्रातीयाचे गणित समजून घ्या. धंद्यामधे सिंडीकेटस असतात, रॅकेट्स असतात तसेच जातीय ग्रुप्ससुद्धा असतात फक्त त्याला चेंबर ऑफ कॉमर्स असे नाव नसते. ते पृष्ठभागावर देखील नसते. ही सिस्टीम इतकी स्मूथ बसली आहे कि आपल्याला रोज पाहून सुद्धा त्यातला जातीय कोन लक्षात येत नाही. ते वाईटच आहे असे म्हणता येईल का याबद्दल वेगवेगळी मतं येतील. असा व्यवसाय केला जातो हे कोणताही अभ्यासक्रमात किव्वा कार्यक्रमात शिकवले जात नाही . हे कुठे पुस्तकातही वाचायला मिळणार नाही . यांचे काम कसे चालते ? ते त्यांच्याकडूनच शिका . माझे अनेक पटेल मित्र आहेत.

माझे मन पाही

लेखक पाषाणभेद यांनी शुक्रवार, 10/05/2019 08:06 या दिवशी प्रकाशित केले.
माझे मन पाही विठ्ठल मुर्ती सावळां विठ्ठल उभा पंढरीसी ||१|| नाही मज वेळ जाण्या राऊळा नच पूजा केली कधी काळां ||२|| रमलो संसारी विना विचार भाव भक्तीचा केवळ उपचार ||३|| नमस्कार केला दोन्ही कर जोडूनी पाषाण भेटला उराउरी दुरूनी ||४|| ०९/०५/२०१९

मी मोठ्ठा की लहान?

लेखक पाषाणभेद यांनी शुक्रवार, 10/05/2019 07:46 या दिवशी प्रकाशित केले.
मला कुणी मोठ्ठं समजतच नाही मी लहानाचा मोठ्ठा जसा झालोच नाही ||धृ|| अभ्यास कर अभ्यास कर सतत सांगता निट लक्ष दे बोलतात उठता बसता अभ्यास तर तो होतच असतो त्याशिवाय का मी पास होतो? तरी बोलतात तुला काही समजतच नाही ||१|| अभ्यासाच्या ताणातुन सुटकेसाठी खेळ खेळणे चांगले आरोग्यासाठी बोलणे हे खोटे आहे तुमचे सारे कारण खेळ कोणते खेळावे ते तुम्हीच ठरवावे अशाने ताण कधी कमी होतच नाही ||२|| शाळा म्हणजे काय शाळा आहे!? पुस्तके कित्ती तरी! सोबत वर्कबुक्स आहे ओझे दप्तराचे घेवून सकाळीस निघे टाय, ब्लेझर गणवेशातले काय कामाचे? मला जे समजते ते शाळेतल्या शिक्षकांना समजत का नाही?
काव्यरस

माझं "पलायन" ९: लाँग रन्ससोबत मैत्री

लेखक मार्गी यांनी गुरुवार, 09/05/2019 21:38 या दिवशी प्रकाशित केले.
९: लाँग रन्ससोबत मैत्री डिस्क्लेमर: ही लेखमाला कोणत्याही अर्थाने तांत्रिक मार्गदर्शिका नाही. ह्यामध्ये मी फक्त माझे रनिंगचे अनुभव लिहित आहे. मी जसं‌ शिकत गेलो, ज्या चुका करत पुढे गेलो ते सर्व लिहित आहे. हे लेखन फक्त रनिंगचे व्यक्तिगत अनुभव म्हणून बघितलं जावं. जर कोणाला टेक्निकल मार्गदर्शन हवं असेल तर एक्स्पर्ट रनर्सचं नाव मी सुचवेन. धन्यवाद.

शेजारी

लेखक ज्योति अळवणी यांनी गुरुवार, 09/05/2019 21:29 या दिवशी प्रकाशित केले.
"नमस्कार, नुकतेच तुमच्या शेजारी राहायला आलो आहोत. याबाजूला तशी शांतता असते. इथली काहीच माहिती नाही आम्हाला.....इथे वाण्याचं दुकान.... दूध कुठे मिळत.... थोडी माहिती हवी होती." काकूंनी दार उघडल्या उघडल्या त्याने बोलायला सुरवात केली. खराच नवखा असावा तो. नाहीतर एकतर काकूंच्या बंगल्याच्या आत जाण्याचं धाडस त्याने केलं नसतं; आणि गेलाच असता तरी बेल वाजवण्याचा वेडेपणा तर नक्कीच केला नसता. दुपार टळून संध्याकाळची उन्ह उतरायची वेळ झाली होती. दार उघडल्यावर अंधारातून बाहेर डोकावणाऱ्या काकूंच्या डोळ्यांवर उन्हाची तिरीप आली होती. त्यामुळे त्या मनातून चिडचिडल्या होत्या.