पेठकरकाकांनी यज्ञकर्म नावाचे रेस्तरॉं सुरू केल्याचे मि.पा. वर वाचले आणि कधी एकदा इथे भेट देऊन येतो असे झाले. शेवटी काल, सोमवारी सायंकाळी एकदाचा योग आला. संध्याकाळी साडेसातच्या सुमारास सहकुटुंब "यज्ञकर्म' ला गेलो. प्रथमभेटीतच नजरेत भरावी अशी यज्ञकर्मची रचना आहे. छानसे टेबलक्‍लॉथ अंथरलेली टेबलं, त्याला जुळणारी रंगसंगती असलेल्या खुर्च्या. टेबलवर काचेचे ग्लास, उंची क्रॉकरीच्या डिशेश, हातरुमाल व्यवस्थित मांडून ठेवलेले होते. बाजूला सुरेख मंद दिवे तेवत होते. विशेष म्हणजे नजरेत भरण्याजोगी अशी इथली स्वच्छता आहे. टेबलवर बसल्याबसल्या वेटरने सुबक मेन्यू कार्ड आणून दिले.

त्याच अस झाल की परवा मी माझ्या पुतण्याला प्ले स्कूल मधे सोडायला गेलो होतो. खरे म्हण्जे त्याला एक छानसे पत्र लिहावे अशीच माझी इछ्छा होती. पण तो घरात राहुनच रोज २ तास शाळेत जाणार होता. त्यामुळे उगाच पोष्टाचा खर्च कशाला वाढवा असा सुज्ञ विचार मी केला. शिवाय 'शाळेत जाणार नाही ' असे त्याने जोर्दार भोकाड पसरले होते. त्यात त्याला पत्र वाचायला देणे मला तरी योग्य वाटले नाही. एक तर माझे अक्षर कुणाला लागत नाही. (माझे पेपर तपासणार्‍यांना ते कसे लागले आणि त्यानी मला कसे पास केले हा एक संशोधनाचा विषय आहे.

(सैनिक हो,तुमच्यासाठी ह्या गाण्याचा आधार घेऊन) आज जणू झालो आम्ही सचीन तेंडूलकर दोन शतके लेखनाची लिहूनी मिपावर येती हे शब्द तुम्हा सांगण्या अमुच्या ओठी वाचक हो, तुमच्यासाठी लिहीत लिहीत आम्ही नित्यकर्म अवघे करतो वाचतो अपुल्या क्षेत्री लेखनाची स्फुर्ती घेतो परी आठव येता तुमची प्रेरणा स्फुरतसे बोटी वाचक हो, तुमच्यासाठी आराम विसरलो आम्ही आळसा मुळी न थारा राहूनी पश्चिम देशी लक्ष अमुचा मायदेशा सारा आठवणी तिकडच्या येऊनी डोळ्यात होतसे दाटी वाचक हो, तुमच्यासाठी उगवला दिवस मावळतो अंधार दाटतो रात्री विषय अनेक जमती काय लिहू याची नसे खात्री स्वपनात येऊनी कविता काळजा खुलविते देठी वाचक हो, तुमच्यासाठी