गुरुवर्य धोंडोपंतांच्या लवंगलता छंदातिल रचना वाचुन खरच येड लागले. म्हणलं आपण पण एक प्रयत्न करावा (ग्रुहपाठ #:S अनुष्टभ फारच जड आहे) माझा हा एक प्रयत्न जाणकारांनी चुका किंवा बदल जरुर सुचवावेत. दर्शनाने गणेशाच्या, मन होई शांत | राहो तुझी क्रुपाद्रुष्टी, अनादि अनंत || प्रसन्न ही तुझी मुद्रा, मन आनंदते | पाणिदार डोळ्यांमध्ये, भान हरपते || आगमन होता तुझे, घरी सणवार | ढोलताशे गजरात, चैतन्य अपार || लाल फुले जास्वंदीची, माथ्यावर दुर्वा | विघ्नहर्ता गणेशा तू, बुध्दी देइ सर्वा || आरती तुझी गाईन, पूर्ण मनोभावे | सुख येथेही नांदते, तुझ्या क्रुपाभावे || फुल, केवडा अर्पुन, भजावे वरद | मोदक व करंजीचा नारळी प्रसाद || टाळ म्रुदुंग भजने, रात्र जागवती | निराळेच रुप तुझे कर जोडवती || निरोप तुला देताना, पाणवती डोळे | भेट नाही लवकर, मन कळवळे || चैतन्याचा तुच स्त्रोत, देव गणाधिष | सुखकर्ता, दु:खहर्ता ओंकार गणेश || (गणेशभक्त) नवशिका चेतन अवांतर : मिपावर आता छंदशास्त्र नावाचा नवीन साहित्य प्रकार सुरू करण्यात आलेला आहे. कृपया यापुढे छंदबध्द काव्य तेथे प्रकाशीत करावे. हा पर्याय मला तरी अजुनही कुठेही दिसत नाही आहे