रातराणी ? ? ? अरे बाप रे ! ! ! मोकळ्या केशसंभारांत पाठमोरी उभी ती मंद चांदण्यांत भासे रातराणी परी ती वाटे जणू बोलाविते साद देऊन मजला वाढली धडकन दिलाची पाहुनी एकान्ती तिजला विचारी मना “ काय आता करावे ” ? “ मुखचंद्रमा तरी आज पाहून यावे “. गेलो भेटण्या समीप लोक म्हणतील काय ? पाहुनी एकांती आम्हा जळतील हाय. जाऊन समीप हलकेच न्याहाळले, अन जाहला चंद्र तेजोमय नभीं s..s..s..s..s..s..s थरथरली मम काया भीतीने हाय रे दुर्दैव ! पाठमोरी सासूच् होति उभी निरंजन वहाळेकर

उमललेले क्षण पसरलेल्या आठवणी दुर्दम्य ओढ आणि हिरवा चुडा ल्यायलेल्या भिंती श्वासांच्या जुड्या पिवळ्या तपकिरी लाल निळ्या जगवणारा काढा तुरट कडसर गोडा खारा माणसांच्या होड्या सडा .. वेल्हावणारा वेडा तिच्या आठवणींचे गलबत आक्रंदणारा वेडसर किनारा ..

तुला नेहमीच अवांतर आवडणार, आणि मी वांझोट्या चर्चांचा दिवाणा … माझ्या मनात सविताभाभीचे वेड.., तुझ्या मॉनिटरवर मुर्च्छा उघडणार, ......... आपलं कसं जमणार? तु कायम परदेशी अनिवासी माझे जगणे सदैव निवासी तु सारखा फोन करणार… मी मात्र नंबर बदलणार… .......... आपलं कसं जमणार? आज ना उद्या जमेल मला तुझ्या प्रतिसादावर संपादन आणण… तोपर्यंत मात्र मी असाच असणार… तुझ्याशी बोलताना "+१" स्मरणार… .......... आपलं कसं जमणार? चल, आपण एक करार करू या? तू माझ्या खोड्या काढायच्या नाहीस आणि मी तुझ्या! मी काही शांततेत रमणार नाही… बघू…! हा करार कितपत निभावणार…? ............आपलं कसं जमणार?