Skip to main content

लोकसत्ता मध्ये मिपा गौरव आणि दखल.

लेखक कलंत्री यांनी शनिवार, 07/05/2011 15:52 या दिवशी प्रकाशित केले.
http://www.loksatta.com/index.php?option=com_content&view=category&layo… वेबजगत खमंग मिसळ-पाव पुणे असो वा सातारा, कोल्हापूर असो वा नाशिक.. गरमागरम आमटी, कांदा, फरसाण आणि वर लिंबू पिळलेली ‘खमंग मिसळ’ पावासोबत खाण्याची लाइफ स्टाइल’ आजही लोकप्रिय आहे. ही मिसळ-पाव खाताना सोबत कुटुंबीय किंवा दोस्त असले तर गप्पांची लज्जत आणखी वाढते. फर्मास ‘मिसळ-पाव’मध्ये विविध चवीचे पदार्थ असतात व अस्सल मराठीपण असतो. हेच नाव धारण केलेली मराठमोळी, धमाल वेबसाइट आहे.

मराठी लावण्या सुचवाव्यत

लेखक सुनिल६९ यांनी शनिवार, 07/05/2011 13:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
"पिंजरा कला केंद्रात" बैठकी साठी ठसके बाज लावण्या सुचवाव्यत.मला माहित असलेल्या तुरळक लावण्या...... १.पदरावरती जर ..... २.दिसलाग बाई दिसलाग....... ३.तुझ्या उसाला ...... ४.छबीदार छबीदार.......... ५.नका तोडू पाहून जरा .............. (मराठी लोक कला प्रेमी)

लोकल शोध-

लेखक अरुण मनोहर यांनी शनिवार, 07/05/2011 10:18 या दिवशी प्रकाशित केले.
आंबिवली ठाकुर्ली डोंबिवली विक्रोळी ढुंडाळली चिंचपोकळी दातीवली कळंबोली आयरोली घणसोली उमरोली धाव घेतली कांदीवली खोपोली डोळावली केळावली आंबिवली बघून झाली घुमुन घुमुन मायला इज्जत गमावली छोकरी हाती नाय आली पुरब पश्चिम भेंडी पालथी घातली लोकलची गुंतावळी हार्बर मार्गावर कुणी नव्हतीच मुळी आपलेवाली घरवाली लोकल पोरगी शोधायला दरदर भटकलो चारो ओर मरमर भोईसर दहिसर अगदी पार खारघर वरी देख्खानी उल्हासनगर कोंबून लोकलमधे चिंबून खारावली पांढरी पॅन्ट झाली काळी आंबिवली ठाकुर्ली डोंबिवली विक्रोळी नव्हतीच अपल्या साली भाळी
काव्यरस

Two Friends

लेखक पाषाणभेद यांनी शनिवार, 07/05/2011 06:02 या दिवशी प्रकाशित केले.
Two Friends
Little John was thin and boney; His fat friend had a name Tony ||1|| Once both were gone in the woods; They had school bags without any food ||2|| Tony feels hungry in the after noon; John said I'll get the food very soon ||3|| John climbs on a Mango tree as he saw; a watchman came while plucking up mangoes raw ||4|| John jumped down and ran away fast; Watchman caught Tony at the last ||5|| - Pashanbhed (Stone breaker) 07/05/2011 4:15AM
"अर्रर्रर्रर्र...
काव्यरस

काही छायाचित्रे

लेखक विकास यांनी शनिवार, 07/05/2011 04:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
कडाक्याच्या थंडी आणि बर्फाच्या हंगामानंतर जरा बरी हवा झाल्याने, संधी मिळताच, काही काढलेली छायाचित्रे. सुधारणा अवश्य सुचवा.

(बिल्ली हरवली)

लेखक पिवळा डांबिस यांनी शनिवार, 07/05/2011 02:55 या दिवशी प्रकाशित केले.
विडंबनासाठी वापरलेला कच्चा माल हरवली आहे एक बिल्ली... सुगरण, परंतु चित्र- विचित्र पदार्थच रांधणारी, नांवं उच्चारतांना वाचकाची जीभ लुळी पाडणारी... हरवली आहे एक बिल्ली... शुद्धलेखनप्रेमींचं अवघं मराठी बिघडवणारी, अच्रत-बव्ल्त शब्दांची उधळण करत नाचणारी... हरवली आहे एक बिल्ली... लेखन आणि फोटोग्राफी दोन्ही सुरेख करणारी, पण न पाहिलेल्या काकीच्या आठ्वणीने हमसून रडणारी... हरवली आहे एक बिल्ली... सर्वतापी चारोळ्यांची रांगोळी काढणारी, तरण्याताठया लोकांना उगाच काका बनवणारी... हरवली आहे एक बिल्ली... स्वतःच स्वत:ला बावीस सप्तमांश म्हणवून
काव्यरस

भारतिय? जनता पार्टि आणी तिची तथाकथीत संस्कृती

लेखक अजातशत्रु यांनी शुक्रवार, 06/05/2011 21:35 या दिवशी प्रकाशित केले.
अंक पहिला >> निमीत्त होते मुंबईतील आझाद मैदानावर झालेल्या फेरीवाल्यांची सभा या सभेत बी.जे.पी चे शहरअध्यक्ष पदावर असलेले "के राज पुरोहित" मुंबई इलाख्या मधुन जमलेल्या तमाम फेरीवाल्यांना (प्रामुख्याने भय्ये) यांना आपण किती हुशार/ शुर/ आणी अकलेचे कांदे आहोत हे आवेषात दाखवत होते... (त्यानी त्यांची हुशारी आणी शुरपणा एक विद्यार्थी असलेल्या मुलीवर दाखवला) मै राज पुरोहित, मै भारतीय जनता पार्टिका अध्यक्ष (छाती ठोकुन) मुंबे का प्रदेश अध्यक्ष यहा ये ऐलान करता हु की..जो कुछ उस सीडी मै दिखाया गया है वो सब झुट है ! ये गरीब हौकर्स के खिलाफ षडयंत्र है वो सीडी नकली है. हे महाभाग महाराष्ट्रामध्ये राह

"शिवरायांच्या बदनामीची केंद्रे"

लेखक jaydip.kulkarni यांनी शुक्रवार, 06/05/2011 19:52 या दिवशी प्रकाशित केले.
"शिवरायांच्या बदनामीची केंद्रे" नामक पुस्तकातील काही संदर्भ काही वेळापूर्वी वाचनात आला , सदरचे पुस्तक पुरुषोत्तम खेडेकर नामक व्यक्तीने लिहिले आहे असे कळले ..... पुस्तकातील संदर्भ वाचून धक्का बसला ....

आजोबांची काठी

लेखक अरुंधती यांनी शुक्रवार, 06/05/2011 19:28 या दिवशी प्रकाशित केले.
मला आठवतंय तेव्हापासून माझ्या आजोबांकडे एक सुंदर काठी होती. त्यांना ती कोणीतरी मोठ्या व्यक्तीने भेट दिली होती. नक्षीदार मुठीची, सुबक बाकदार आकाराची, किंमती लाकडाची आणि एकदम ऐटदार! आजोबा आणि त्यांची काठी ह्यांचे अगदी जुळ्याचे नाते होते. जिथे जिथे आजोबा जातील तिथे तिथे ती काठी त्यांच्याबरोबर प्रवास करत असे. मला आणि इतर सर्व भावंडांना त्या काठीचे विलक्षण आकर्षण होते. पण आजोबा तिला जीवापाड जपत. आम्ही खोडसाळ पोरांनी त्यांच्या काठीला हात लावलेला त्यांना बिलकुल खपत नसे. खरे तर ती काठी आजोबांची गरज होती.