मैफील आज जमली , पण रंग नाहि भरला नादात मी तिच्या-तो कोठेतरी विसरला ! मी देवळात दमलो देवीस शोधताना माता घरात दिसली दारात जीव हसला ! शोधीत कस्तुरीच्या गंधास दूर फिरलो - शेजारधर्म नाते जपण्यात तो मिसळला ! पाऊस पाहण्या मी दारी उभा जरासा ; गळक्या छतातुनी तो पाठीवरी बरसला ! पाठीत वार केला तो मित्र मीच जपला वैरी समोरुनी का जाता उगाच हसला ?

कविता सुचली ही बातमी वाचून. क्रोमियम प्लेटेड ढग उंदराला सोडून धरतीवर, गेला नभात संगणेशक पीसीची कटकट कशाला, मेघातून गर्जणार निर्देषक दर तीन वर्षांनी व्हायचा घरचा संगणेशक म्हातारा लडखडती चाल बघून सगळ्यांचा चढायचा पारा मुन्नी नाचतांना हटकून संगणेशक व्हायचा जॅम आतातरी नविन आणा, आम्ही व्हायचो बदनाम अचानक येऊन कोठूनसे उंडारायचे व्हायरस त्यांचा ताप उतरवतांना अंगारात बुडायचा शांतरस मेंदू आपलाच वापरायचा सोडा संगणकी प्रघात रहाणार बृहस्पति आता क्रोमच्या रंगीत मेघात किचकट कामे सारी मेघात भले खालचा मजल

मे महिन्याच्या सुट्टीत सुध्दा ते त्याला लवकर उठवतात भराभरा आवरुन सात वाजता नेहरुस्टेडियम गाठतात रिक्षाने घरी परत येण्यासाठी त्याच्या खिशात २० रुपये कोंबतात घरी त्याच्या साठी बोर्नेव्हीटा तयार ठेउन घाईघाईने ऑफीसला जातात या सगळ्या मेहनतीच फळ अजुन त्यांना मिळायचय होय, त्यांना त्यांच्या मुलाला सचिन तेंडुलकर करायचय आई बाबा सांगतात म्हणुन, तो रविवारी सुध्दा सकाळी प्रॅक्टीसला जातो, दिवाळीच्या सुट्टीतही फटाक्यां ऐवजी चेंडुच फोडतो, ई.एस्.पी.एन., स्टार क्रिकेट नियमाने पाहतो, आपण हे सगळे का करतोय हेही त्याला अजुन कळायचय, पण, त्यांना मात्र त्यांच्या मुलाला सचिन तेंडुलकर करायचय बर, हा सचिन फक्त क्रिके