मिसळपाव
अमेरिकेच्या - १
3
राखेमधे लोळतो मी (हजल)
राखेमधे लोळतो मी (हजल)
मलिंदा मिळावा असे भाकतो मी
जगावेगळे मागणे मागतो मी
कशाला गडे रोज येतेस स्वप्नी?
असा काय आमिर तुला वाटतो मी?
जसे गुंग व्हावे नशीले पिताना
तुला पाहताना तसा झिंगतो मी
मला नेमक्या टाळती अप्सरा त्या
बहूतेक त्यांना कवी भासतो मी!
दिलेली फुले तू जमा खूप झाली
अता गूळ, साखर, डबा शोधतो मी
करा बंद कानात आकाशवाणी
अरे मच्छरांनो बघा पेंगतो मी
समाजात चर्चेमधे राहण्याला
अभय मस्त राखेमधे लोळतो मी
गंगाधर मुटे
-----------------------
काव्यरस
ज्यादा आकाराचे पोस्ट कसे करावेत?
नमस्कार मंडळी.
मी गेल्या काही दिवसांपासून "करण आणि फ्रेण्ड्स" ही कथा जनातलं मनातलं मध्ये पोस्ट करतोय. जेव्हा मी सुरूवातीला पोस्ट करायचा प्रयत्न केला तेव्हा मी ह्याचे "पूर्वार्ध" आणि "उत्तरार्ध" अशा दोन भागात मांडणी केली होती. पण नंतर कळले की मिपावर एक पोस्ट साठवताना काही शब्दमर्यादेपुढे सर्व्हर एरर देतो. वास्तविक ही सूचना "नवे ले़खन" पोस्ट करतानाच्या एडिटर वरच असायला हवी होती. कारण मिपाच्या एडिटरममध्ये तर सुरूवातीस माझी संपूर्ण कथा सुद्धा समावली होती. त्यामुळे मला वाटते की एका पोस्ट मध्ये कुठल्याही आकाराची कथा जाईल. पण तसे नाही आहे.
रगडा पॅटिस पाणीपुरीवर फरसाणही दिसले -
(चाल: ब्रह्मा विष्णू आणि महेश्वर सामोरी बसले-)
रगडा पॅटिस पाणीपुरीवर फरसाणही दिसले
मनीं हे ' फस्त करू ' म्हटले .. |धृ|
जाय उभी ही गाडी करुनी
पुढ्यात, भैया पाहे वळुनी -
हॉटेलवाले शांत बिचारे गल्ल्यावर सुकले .. |१|
पाणी भयंकर सुटता तोंडी
खमंग बनते शेव पापडी
रिक्षामधले प्रणयपाखरू खुषीत का हसले .. |२|
तुमची ' माया ' - माझी किमया
कृतार्थ झालो , म्हणतो भैया ,
भेळकचोरीसाठी गिऱ्हाईक खोळंबुन बसले .. |३|
आडवे धागे उभे धागे
मी तुम्हा सार्यांचेच लेखन वाचतो आहे
पण राहून राहून प्रश्न पडला की हे असे का होते ?
आम्ही आडवे होउन वाचतो की सगळी लेखक मंडळी उभ्या उभ्या लिहितात
(याला बुफे लेखन म्हणूया का, पण वाचणार्यांची फे फे होते त्याचे काय)
कारण ते लेखन उभे दिसते.
It's vertical
कधी कधी मला विंग्लिश चा आधार घ्यावा लागतो. आधार कार्ड नव्हे हं !
पण हे कसे जमते ?
एका भारतीय पुरुषाची डायरी
दिनांकः २० ऑगस्ट ४०११
कंटाळा आलाय! का काय विचारता? ऑफीसमधल्या राजकारणाने कंटाळा आला होता. माझी बॉस म्हणाली शनिवारी यावं लागेल. अस्सं डोकं फिरलं आणि लवकर निघालो. तसं डोकंही दुखत होतं. म्हटलं बाबांकडे चार घटका जावं, बाबांच्या हातच्या चहाने डोकंदुखीच काय पण जगातले सारे रोग दुर होऊ शकतात. पुन्हा एकदा आपल्या घरी गेलं की रोजचं जेवण करणं, पोरांचा अभ्यास, सासर्यांची काहि कामं वगैरे रोजची कामं आहेतच. तर बाबांकडे गेलो होतो. नेमकं मला राजनने बघितलं. आता हा सासर्यांना नक्की सांगणार. याला काय नोकर्या करायच्या नाहीत. बायको मोठ्या हुद्द्यावर आहे. घरी सिरीयल बघितल्या, मुलांना झोपवलं की झालं.