छेडूनी धुंद ओली , हळवी तुझी विराणी , मी मागतो पुन्हा का, फिरुनी नवी निशाणी. पावूस चांदन्यांचा भिजवून काल गेला, ग्रीष्मात मोगरयाने फसवून वार केला, हे जाणुनी पुन्हा का, मनमोर गात गाणी, होतो अतृप्त जरी मी अव्यक्त खंत होती , निशब्द वेदना ही मुरली निवांत होती , का छेडली पुन्हा तू, ती रागिणी दिवाणी , अव्यक्त भावनांचे मी गूढ गीत गातो, स्वरमेळ ना तयाला तो तुझ्यातुनी वाहतो, ओठांत गुंफुनी माझ्या दे आता नवी कहाणी..

कधीकधी माझ्यातच पाहतो मी एक बेहद्द नाममात्र घोडा पाठीवरती जीन मखमली पायी रुपेरी तोडा म्हणे कुणासाठी, कुणासाठी, कशासाठी, कुठवर इमानाने जन्मभर रेटायचा ऐसा गाडा ? कधीकधी माझ्यातच पाहतो मी भव्य हिमालय तुमचा अमुचा ज्याच्या छातीचा फोडुनिया कोट , गुलाम केले गेले जयाने लोक तीस कोट. बोलेना तो खळ मैंद म्हणती बळकट धश्चोट कर्मठ जो प्राणी तो पोंचट. कधीकधी माझ्यातच पाहतो मी गणपत वाणी बिडी पिताना चावायाचा जो नुसतिच काडी नाही खर्चिली कवडी दमडी नाहि वेचिला दाम श्रीराम जयराम जयजय राम. कधीकधी माझ्यातच पाहतो मी षंढ सारी लेकरे लेकरे उदंड जाली अरुण उगवला पहाट झाली झाले मोकळे आकाश आकाश झाले थेन्गने अन चानदन्या झ