१. एक बात होठों तक है जो आयी नहीं बस आँखों से है झांकती तुमसे कभी मुझसे कभी कुछ लब्ज है वो मांगती आवाज़ की बाहों में बाहे ड़ाल के इठलाये वो लेकिन ये जो एक बात है एहसास ही एहसास है खुशबू सी है जैसे हवा में तैरती खुशबू जो बेआवाज़ है जिसका पता तुमको भी है जिसकी खबर मुझको भी है दुनिया से भी छुपता नहीं ये जाने कैसा राज़ है भावानुवाद एक कहाणी जी ओठांवर न येताही डोकावे डोळ्यांच्या मधुनी शब्दच काही मागत राही तुझ्याजवळ अन माझ्याकडुनी... कधी कहाणी आवाजाच्या बाहूंमध्ये मिरवत असते कधी कहाणी नुसती केवळ जाणिव होउन भासत असते... गंध जसा फिरतो वाऱ्यावर मूकपणे दरवळतो घरभर मूक कहाणी तुला समजते , मला

म ssss नसे... (चाल : फूल ते संपले ,गंध ना राहिला) खुळ ते संपले, धंदा ना राहिला हाक तू ऐकली, प्रसाद नाही दिला मार्ग माझा अता चालतो एकला राजीनामे आले, ना चाले नकला शून्य का स्कोर हा? एक ही चालला मिमीक्री करुनी भाषण देतो कुणी हासूनी त्यावरी ही, मते नादेतो कुणी मीहि स्टेजवरी वेळ ना पाहिला भेट झाली 'त्या'ची याद ठेवू नये आणि फोनवरही भेट घेऊ नये व्हा सुखी भाजपी, शाप माझा मला

फाटली भलत्या अवेळी जीर्ण झोळी थेंब शब्दांचे तुझ्या झेलीत होते राहिला साचून तेथे षड्ज वेडा आर्त वेणूचे जिथे संगीत होते थिरकते ही एकटी जेथे अबोली त्या तिथे शून्यात होती रासलीला हळहळे अजुनी घडा फुटका, रिकामा खोड माझी काढण्या तू फोडलेला नादती येथे वृथा का पैंजणे ही छेडता दूरात तू मंजूळ पावा रे मुकुंदा श्वास माझे जहर व्हावे एवढा सलतो जिवाला हा दुरावा मान्य हे कळले जरा मजला उशीरा की तुझ्या असण्यातही नसणेच होते भाळले ज्याच्यावरी गोकूळ सारे सावळे ते हास्यही उसनेच होते संपला सहवास सरल्या गोड भेटी प्रश्न केवळ राहिला वेड्या मनाचा मी तुझी, यमुना तुझी, अन् गोपिकाही! सांग पण मधुसूदना रे तू

पेर्णा शोधा पाहू नेत्रा~स त्या वेळोवेळी मि~टण्याचा हव्यास होता नेत्रा~स त्या वेळोवेळी मि~टण्याचा हव्यास होता कळले मग~ मजला~ की, तो चष्म्या~चा त्रास होता नेत्रा~स त्या वेळोवेळी मि~टण्याचा हव्यास होता बा~यको अन् माझे~ होते, ल~क्ष वे~गवेगळे बा~यको अन् माझे~ होते, ल~क्ष वे~गवेगळे ती~ साडीचा रंग पाही, चोळी~ मज, जल्लोष होता नेत्रा~स त्या वेळोवेळी मि~टण्याचा हव्यास होता वा~टला जो माल मजला, अनोळखी नाद होता वा~टला जो माल मजला, अनोळखी नाद होता उ~मटला त्याक्षणी, पत्नीचा आवाज होता नेत्रा~स त्या वेळोवेळी मि~टण्याचा हव्यास होता सुगंधावर त्यां ललनांच्या, भाळूनी मी आनंदलो सुगंधावर त्यां ललनांच्य