गुलाबी थंडीच्या दिवसात सकाळी सकाळी वॉचमन केबिन मधल्या रेडीओमधून आर एन पराडकरांच्या आवाजातील दत्त भक्ती गीते एकामागून एक ऐकू येऊ लागली की दत्त जयंती आल्याचे मला कळते. मी मुलांना, दत्त दत्त दत्ताची गाय गायीचं दूध वगैरे सांगू लागलो तर मोठा म्हणाला, "आपण म्हशीचं दूध घेतो बाबा, गायीचं इतकं काही खास नसतं असं अम्मा म्हणते." एकंदरीत आपल्या आणि आपल्या मुलांच्या अम्मापुढे कुणाचं काही चालत नाही त्या अत्रीनंदनाला कळले असावे म्हणून त्याने देखील अम्मापेक्षा हम्माच जवळ केली असावी अशी शंका मनाला चाटून गेली. मी मनोमन अवधूताला नमस्कार केला आणि इतर कामांच्या मागे लागलो.

आज जागतिकीकरणाच्या युगात अनेक जण आज पूर्वेकडील देशातून पश्चिमेकडील देशात आणि पश्चिमेकडील लोक पूर्वेकडच्या देशात विविध कारणामुळे येतात. अश्या वेगळ्या देशात आल्यावर आपल्याला अनेक फरक जाणवू लागतात. भौगोलिक, हवामान , भाषा इ. तर आहेच पण सर्वात महत्वाचा म्हणजे सांस्कृतिक फरक. ह्यात देखील पेहराव किंवा फ़क़्त दिखावू गोष्टींपलीकडे जाऊन विचार केला तर असं प्रश्न पडतो की हे असे का ? उदाहरणार्थ : पश्चिमेकडील अमेरिका आणि पूर्वेकडील भारत घेऊ. त्यातही मुख्यत्वे ख्रिस्चन आणि हिंदू विचारसरणी ह्या संबंधी विचार करू. अमेरिकेत जेवणाची पद्धत म्हणजे प्रथम starters मग maincourse मग dessert .

सांताक्लाॅज ही अंधश्रद्धा आहे????? ............................................... यावर खूप पुर्वी सिनेमा पाहिला ..त्याचे कथानक साधारण असे....सिनेमाचे नाव आठवत नाही सिनेमा नायक वकील असतो.. त्याचा वकील मित्र त्याच्या घरी नाताळच्या शुभेच्छा देण्यासाठी आलेला असतो.. हीरो वकिलाचा मुलगा बाबाच्या मित्रांना संटा नी दिलेली खेळणी दाखवत असतो.. मित्र गमतीत मुलाला म्हणतो."संटा असे काही नसते बाबाच खेळणी आणुन ठेवतात व मुलांना देतात" यावर तो लहान मुलगा गडबडतो..व बाबांना विचारतो..यावर हीरो बाबा म्हणतात.."संटा असतो व तोच खेळणी खाऊ मुलांना देत असतो" यावर दोनही वकिलांची जुंपते... आपल्या मुलाचे निरागस भावविश्व जपण