होय मी लाल दिवा बोलतोय . . . . . . माझं मन आज पहिल्यांदाच मांडतोय . . . . . मी तोच ज्याची शान आगळीच होती . . . प्रतिष्ठेची एक खूण म्हणून मजा वेगळीच होती . . . दुतर्फा रस्ते रिकामे व्हायचे, कित्येकजण दर्शनासाठी तिष्ठायचे . . "टोल"वाटोलवी म्हणजे काय ते तर मला कधीही नाही समजायचे . . . . गाडीवर असता विराजमान . . . पाहिले फक्त जोडलेले हात अन् झुकलेली मान . . . . माझ्या अस्तित्वाने गाडीतले व्हायचे माजोरी . . . भरतच राहिले ते आपापली तिजोरी . . . जनतेच्या पैशाने जनतेचेच प्रश्न सोडवायचे . . . . पैसे मिळायचे साहेबांना पण प्रश्न तसेच रहायचे . . . . आजूबाजूला कायम लवाजमा . . .

माराल काय तुम्ही तयांना हाती त्यांच्या समशेर आहे हात तुमचे बांधलेले क्षमा याचनेची आर्जव आहे निः शब्द मौनता तुमची कमाल आहे भ्याडपणाची त्यांनी किती कुरापती काढल्या परी षंढ तुमचा जागा आहे लाज असे तुमची तुम्हाला सभ्यतेतही भीड भरली काय तुम्ही कराल सामना अशा जनांचा वा मनाचा

स्वर्गातला प्राजक्त त्याने रुजवला म्हणे इथे.. आता तो कृष्णरात्रीत फुलवतो, आणि रात्र संपताच ढाळतो, ती फक्त फुलं?- का त्याच रात्रीत कृष्ण शोधणाऱ्या कुणा वेदनेची आसवं? हे त्याला-तिलाच माहीत ना?

अथांग धूसर भविष्य उडवी तुषार अविरत अधुनाचे(*) क्षणजीवी वर्तमान घडवी स्फटिक अहर्निश अतिताचे (**) उत्पत्ती अन स्थिती,लयाचे रहाट अविरत चालतसे स्थूल, सूक्ष्म, चेतन नि जडाचे पोहोरे माळुनी फिरत असे ताणे-बाणे स्थल-कालाचे तोलुनी धरिती विश्वाला जटिल,चतुर्मित रूप तयांचे गोचर केवळ गणिताला =============================== (*) अधुनाचे = वर्तमान कालाचे (**) अतिताचे = भूत काळाचे