Skip to main content

( जाता दुरदेशी सुख वाटे जीवा -)

लेखक अमोल केळकर यांनी मंगळवार, 01/07/2008 10:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
जाता दुरदेशी सुख वाटे जीवा! डॉलरे भेटता आनंदहोई !!१!! या चलनाची उपमा नाही त्रिभुवनी! करुन चाकरी इतर देशा !!२!! ऐसा परदेश ऐसे देशोदेशी लोक ! ऐसे रहाणीमान दावा कोठें !!३!! ऐसी उठाठेव ऐसा व्यवहार! ऐसा N R I कोणी दावा !!४!! ऐसे सरकार लावी करावर कर आउट्सोअर्सिंग चालू येथे !!५!! पैसा परी खुप केलीस भ्रमंती! देशा परी सुख न मिळे जीवा !!

खुषी न मिळता मिळते रुसणे

लेखक श्रीकृष्ण सामंत यांनी मंगळवार, 01/07/2008 08:38 या दिवशी प्रकाशित केले.
(अनुवादीत. कवी-पी.के.मिश्रा) तुझ्या प्रीतित मन माझे का तडपते फुलासम असे तुझा चेहरा हृदय मात्र तुझे पाषाणा सम शोभते कळ्या न मिळता मिळती कांटे खुषी न मिळता मिळते रुसणे तोडूनी सारे संबंध मोडूनी सारी नाती होवून वेडा रमलो मी करूनी तुझ्यावर प्रीति अमृत न मिळता विष मिळे काय मी अपेक्षिले अन काय दैवे योजिले मोकळ्या तुझ्या केशभारी गेलो मी गुरफटूनी मुष्किल झाले जगणे मुष्किल झाले मरणे खुषी न मिळता मिळते रुसणे श्रीकृष्ण सामंत

एका गोष्टीची गोष्ट...( नाट्यलेखनतंत्राबद्दल थोडंसं) ... भाग पहिला. प्रिमाईस

लेखक भडकमकर मास्तर यांनी मंगळवार, 01/07/2008 02:43 या दिवशी प्रकाशित केले.
एका गोष्टीची गोष्ट...( नाट्यलेखनतंत्राबद्दल थोडंसं) ... भाग पहिला. प्रिमाईस एका गोष्टीची गोष्ट...( नाट्यलेखनतंत्राबद्दल थोडंसं) ... भाग दुसरा : प्रमुख व्यक्तिरेखा एका गोष्टीची गोष्ट...( नाट्यलेखनतंत्राबद्दल थोडंसं) भाग तिसरा : संघर्ष " नाट्यलेखन काय क्लासमध्ये शिकवून येतं का रे? " " काय एवढं शिकवतात रे लेखन कार्यशाळेत? " अशा काही सीनियर नाटकवाल्याच्या प्रश्नांना तोंड देत देत आम्ही एक दोन लेखन कार्यशाळांमध्ये जाऊन शिकून वगैरे आलो...

केल्याने रेखाटन

लेखक टारझन यांनी मंगळवार, 01/07/2008 02:18 या दिवशी प्रकाशित केले.
लकांन्नो .... ईकडे यकापेक्षा यक ईचारवंत पायले (खरं तर वाचले) लिखान जाम डेंजर नसलं तरी वह्यांची पानं आम्हीही लई खरडली बगा . पन आक्षरांपेक्षा आक्रूत्याच जास्त भावल्या आन आवडत्या बाईंपासनं(तेंव्हा ८वी असेन) ते जाड भिंगाच्या मारकुट्या मास्तरांना खरडंलय. मास्तर मला हाताखालंन काढायचं आन मग म्या त्यांना (कागदाबर बरं का) हाताखालून काढायचो. ते एवढ कार्टून व्हयचं की म्या बसत आसल्याला कोपरा हासून हासून 'यडा' व्हायचा.मंग ते पान आख्या वर्गातंन हास्यलाटा तयार करत शिवटी मास्तरच्याच हातात थांबायचं.. मंग त्यो मला पुन्यांदा हाताखालनं काडायचा...

(आता कशाला उड्याची बात!)

लेखक चतुरंग यांनी मंगळवार, 01/07/2008 00:18 या दिवशी प्रकाशित केले.
श्रीकृष्ण सामंत ह्यांचे काव्य 'आता कशाला उद्याची बात' वाचले मात्र आमचा मेंदू उड्या मारु लागला आणि एक काव्य टुणकन उडी मारुन बाहेर पडले!
Taxonomy upgrade extras

"इलो रे,इलो! कोकणातला पाऊस.

लेखक श्रीकृष्ण सामंत यांनी सोमवार, 30/06/2008 22:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
"शीरा मारां!ही काय पडण्याची रीत झाली?" कोकणातला पाऊस अनुभवल्या शिवाय कसा असतो तो कळणं कठीण. "नेमिची येई मग पावसाळा" हे कुणीतरी कोकणातल्या पावसालाच उद्देशून म्हटलं असणार. मृग नक्षत्र ७ जूनला लागत.शेतकऱ्या पासून लहान मुला पर्यंत एप्रिल,मेचा उन्हाळा सहन करून झाल्यावर केव्हा एकदा पाऊस येईल असं होतं.मला आठवतं त्यानुसार, मृग नक्षत्र आलं की अगदी नियमीत त्या दिवसात पाऊस यायचाच. "घडाम,घुडूम आकाशात व्हायचं.कडाड,कुडुम" होवून लाखो दिवे पेटवावेत तसं आकाशात क्षणभर सगळं उजाळून जायचं. "इलो रे!

श्‍वानशक्तीचा विजय असो!

लेखक आपला अभिजित यांनी सोमवार, 30/06/2008 22:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
;">`व्होडाफोन'चा ब्रंड अम्बसिडर असलेला आमचा नातलग. ------------------------------------------------------------ चला, गंगेत घोडं न्हालं म्हणायचं. माणूस नावाच्या "गाढवां'ना कुत्र्यांचा प्रामाणिकपणा तरी पटला. आजची "सकाळ'मधली बातमी वाचलीत? पुण्यात कुत्र्यांची मागणी दुपटीने वाढल्याची! आमच्या प्रामाणिकपणाला आत्ता कुठे भाव आलाय. बरं वाटलं. बरेच दिवस याच विचारानं अस्वस्थ होतो. डायरी सुद्धा लिहावीशी वाटत नव्हती. आमच्या प्रामाणिकपणाबद्दल संशय घेतला जात होता.

पोचलो का आपण?

लेखक धनंजय यांनी सोमवार, 30/06/2008 22:13 या दिवशी प्रकाशित केले.
मिरजेला मध्यरात्र झाली, पाच तास लेट निघाली गोमंतक एक्स्प्रेस - आई मला झोपवलेस "उद्या सकाळी असू घरी..." उजाडले होते थोडेच तरी पहाटे डोळे किलकिले करून मी उघडले - "आई, पोचलो का आपण?" "बेळगावच आहे, बघ पण... गारवा मस्त पडला आहे. बाबांनी कुंदा आणला आहे आताच इथला ताजा ताजा जा, पटकन तोंड धू, जा..." सकाळची उन्हे झाली जून प्रवास संपत नाही अजून बाबा म्हणाले, "लोंडा जंक्शन! इथे उलटे फिरणार इंजिन..." "बाबा तुम्ही दोघे जा बघाच इंजिनाची मजा" खळ्ळकन इथून डबे सोडून तिकडे जाऊन घेतलेन जोडून. भर दुपारी घाटात गाडी थांबत सरके थोडीथोडी बोगद्यात होता अंधार दाट किती बघू पोचायची वाट? "बाबा गाडी नाहीच का पोचणार?" "ब