उधळत, उसळत,-- थैमान घालणारं, वादळ आता माणसाळतंय...... उजाड झाले आहेत किनारे आणि निर्मनुष्य झाल्या आहेत वस्त्या पाऊलवाटा शोधताना स्वतः मधेच हरवलंय पण तरीही .......... वादळ आता माणसाळतंय ! एकाकी वृक्षावर विस्कटलेलं घरटं सावरण्यासाठी -----काडी काडी शोधतंय कारण वादळ आता माणसाळतंय! उगारलेले हात जोडण्यासाठी दुरावलेली मनं सांधण्यासाठी आकांतानं तळमळतंय कारण वादळ आता माणसाळतंय! राख पसरली आहे आकांक्षांची आणि उरले आहेत काही कोळसे ....... माणुसकीचे उजाडलेल्या जमिनीवर, हिरवी पात शोधतंय कारण वादळ आता माणसाळतंय! उरल्या नाहीत कसल्या खुणा अन दीपस्तंभही कोसळलेले स्मशानवाटेवर...

तिन्ही त्रिकाळ घरामधे ह्यांचीच सारखी घाई काही करायचे म्हटलं, तर माझ्यासाठी वेळ नाही सकाळी आरामात उठणे कसले आमच्या नशीबात ब्रेकफास्ट खाऊन लवकर, ह्यांना जायचे ऑफीसात आज सुट्टीचा रविवार, उठावे आरामात, सुचवता रोमॅन्टीक मूड ह्यांचा म्हणे पाहू सूर्य उगवता सुर्य तरी कसला अरसीक, तिन्ही काळ करतो काम उशीरा का उगवत नाही घ्यायला एक दिवस आराम? दुपारी हे ऑफीसात, मैत्रीणीशी फोनवर बोलते खूपवेळ मधूनच ह्यांना आठवण येते, एन्गेज मिळताच घालमेल संध्याकाळी घरी लवकर, एक दिवस तर बायकोसाठी पण कसले काय, उशीरा पर्यंत रोज मरमर कामासाठी रात्र तरी आपली असावी?

तुमच्या साठी नटून बसले काळी चंद्रकळा नेसून रातराणीचे गंध उडवले चोळी ऐन्याची घालून चमचम करती दंडावर किती ऐने नाजूक बिलोरी उरावर कशी खुलून दिसते छबी साजणाची प्यारी उगा झोंबाझोंबी नको हो राया जातील ऐने फुटून बगा थरथरे रेशमी काया अहो पाटील थोडे जपून

आहे आणि नाही असा! . संतत पडणारा पाऊस.. आहे आणि नाही असा! पाना पानावर ओलावा.. आहे आणि नाही असा! एकच थेंब खरा.. इथे तिथे विखुरलेला.. भुरभूर वारा; बोचरा, कापरा! थरथरती फांदी; झटकत पानांना..? टिप्प... एक थेंब; थेंबांना जोडणारा.. एक थेंब; थेंबांनी जोडलेला... आहे आणि नाही असा!!! =================== स्वाती फडणीस......... ०४-०८-२००८

दिवस असे की ढोणी खेळत नाही, अन अनिल चालत नाही. कांगारुंशी त्यांच्या देशी लढतो. कधी केनिया बांगलादेशही नडतो. या हरण्याचे कारण उमगत नाही. या हरणे म्हणवत नाही. कसोटी, वनडे, २०-२० चे तुकडे. त्यावर नाचे बीसीसीआयचे घोडे. या घोड्याला लगाम शोधीत आहे, आयसीसीला गवसत नाही. तेंडल्या अनफ़िट फ़ॉर्मात नाही युवी. पाटा पीचवर झहीर भज्जी हेवी. पराभवाला हजार कारणे देतो. पण कबूल करवत नाही. फ़ायनल मॅचला आता हसतो थोडे. मिटून घेतो वस्तुस्थितीचे डोळे. या खेळाला विजयाचाही आता. मेघ पालवत नाही. -- अभिजीत दाते मूळ गीत - दिवस असे की कोणी माझा नाही कवी - संदिप खरे