Skip to main content

...पुढच्या वर्षी लौक्कर या..! :)

लेखक विसोबा खेचर यांनी मंगळवार, 16/09/2008 00:11 या दिवशी प्रकाशित केले.
राम राम मंडळी, गेले १०-१२ दिवस सुरू असलेला गणेशोत्सव काल अखेर संपला. घरोघरी तसेच सार्वजनिक गणेशोत्सवाचे गणपती काल आपापल्या घरी गेले. आम्ही देखील काल दुपारी साडेअकरा-बारा वाजल्यापासून ते आज सकाळपर्यंत आमच्या लाडक्या लालबागच्या राजाच्या विसर्जन मिरवणुकीत सहभागी झालो होतो. लालबाग, परळ, चिंचपोकळी आदी गिरणंगाव परिसर मांणसांनी अक्षरश: फुलून गेला होता. रस्ते, इमारती, चाळी, गच्च्या इत्यादी सर्वत्र ठिकाणी लोकांनी लालबागच्या राजाचे दर्शन घ्यायला प्रचंड गर्दी केली होती. मुंगीलादेखील पाय ठेवायला कुठे जागा नव्हती.

आमचे अविवाहित स्नेही श्रीयुत. अंत्या अंतरकर

लेखक श्रीकृष्ण सामंत यांनी सोमवार, 15/09/2008 21:47 या दिवशी प्रकाशित केले.
मी माझ्या एका अविवाहीत स्नेह्याना म्हणालो,समजा क्षणभर आपण विवाहित आहात असं समजू. आपल्याला सुंदर,सुलक्षणी,सुस्वभावी,सुगृहिणी,सुदृढ,समाधान पत्नी असती तर तिच्या सहवासात राहून, आपल्या बेफिकीर, बेफाम,बेसुमार,बेधडक,बेपर्वाई,बेभान,बेलगाम, वृत्तिला थोडा आळा बसला असता. आपण लग्न बंधनात एकदाचे पडल्याने आपल्या आईला पण सुटकेचा निश्वास देता आला असता. आपल्याला एक दोन मुलगे आणि एक दोन मुली असत्या तर एखाद्दा मुलाने आपल्यात असलेले संगीताचे कौशल्य आत्मसात करून आपला वारसा कायम ठेवला असता.दुसर्‍याने आपला व्यवसायाचा अभ्यास करून आपल्याला हातभार लावला असता. मुलीने आपल्या सुंदर गळ्याचा वारसा घेऊन प्रख्यात गायीका झाली

एक शृंगारीक कविता

लेखक रामदास यांनी सोमवार, 15/09/2008 19:05 या दिवशी प्रकाशित केले.
भिरभिरते अशी नजर कशाला का, पदर चाचपून बघते ग. भाळावरचे थेंब टिपूनी का ,उगाच खुद्कन हसते ग. एकांतामधी चावेचिमटे कोण तपासून बघते ग दाताखाली ओठ चावूनी कोण उसासून थकते ग. झिम्म्ड फुगडी मिठी रांगडी कुठे सांडली बुगडी ग दहीवर आले उंबरठ्याशी रात्र तोकडी पडली ग बोटावरती दिवस मोजूनी हिशोब कसला धरते ग लुटून गेले पीक पहाटे गोफण आता कसली ग.
Taxonomy upgrade extras

दुर्गा झाली गौरी!

लेखक विकास यांनी सोमवार, 15/09/2008 19:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
बॉस्टनच्या न्यू इंग्लंड मराठी मंडळाने या वर्षी गणेशोत्सवानिमित्ताने एक स्वतःसाठी आव्हान निर्माण केले होते. त्या आव्हानाचे नाव होते, सुमारे ७० हौशी कलाकारांनी भरलेली संगितीका - "दुर्गा झाली गौरी". ही बालसंगितीका माधव साखळदांडे यांनी लिहीलेली आहे आणि मूळ संकल्पना/निर्मिती ही "अविष्कार" नाट्यसंस्था आणि त्यातही अरविंद आणि सुलभा देशपांडे यांची आहे. नृत्यसंकल्पना ही पार्वतीकुमार यांची आहे. भारतात चारशेहून अधिक प्रयोग झालेले हे नाटक बॉस्टनमधे यंदा गणेशोत्सवासाठी करायचे असे एप्रिलमधे मंडळाने जाहीर केले होते.

बिहारी कणा .. (कुसुमाग्रजांची क्षमा मागून)

लेखक उपटसुंभ यांनी सोमवार, 15/09/2008 13:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
पहचाना क्या बगुवा हमको दारात आला कोणी. कपडे होते कर्दमलेले, डोळ्यामध्ये पाणी, क्षणभर बसला, नंतर हसला बोलला वरती पाहून, राजभैय्याची माणसं परवा गेली स्टॉलवर येऊन. गणपतीच्या मिरवणुकीसारखी चार भिंतीत नाचली. मोकळ्या हाती जातील कशी, घरची मात्र वाचली. गाडी फुटली, चूल विझली, होत्याचे नव्हते झाले. तिकिटासाठी म्हणून थोडे पैसे बाकी ठेवले. कारभारणीला घेऊन संगे, बघा आता पळतो आहे. उद्याच तिकीट काढतो आहे आणि बिहार गाठतो आहे. खिशाकडे हात जाताच हसत हसत उठला. पैसे नकोत पण थोडा एकटेपणा वाटला. मोडुन पडलाय संसार आणखी मोडू नका कणा. म्हटलं, "मग सोडा युपी दिन, 'जय महाराष्ट्र' म्हणा..!" -- अभिजीत दाते
Taxonomy upgrade extras

आकाश-जमीन

लेखक अमोल केळकर यांनी सोमवार, 15/09/2008 10:43 या दिवशी प्रकाशित केले.
ज्याचं त्याचं आकाश असतं ज्याच्या त्याच्या माथ्यावर. आकाश... निळंभोर गुलाबी,जांभळ्या, नारिंगी, पिवळ्या रंगानी रंगतं. भुलवत....खुणावतं कवेत आलसं वाटतं, कित्तेकदा पण कवटाळायला जावं तर , दूर्...दूर जातं परस्थ होऊन राहतं त्याला स्पर्श करण्यासाठी उडया माराव्या उंच...उंच... ते अधिकच उंचावतं खिजवतं वाकुल्या दाखवतं त्या प्रत्तेक क्षणी पायतळीची मातकट जमीन मात्र पायाला बिलगून असते. बेछूट, बेताल पावलांना आधार देते. सावरुन धरते ज्याचं त्याचं आकाश एक कल्पना असते. ज्याची त्याची जमीन एक वास्तव.
Taxonomy upgrade extras

रूपक

लेखक विजुभाऊ यांनी सोमवार, 15/09/2008 09:59 या दिवशी प्रकाशित केले.
एक जंगलात एक माकड रहात होते.माकडाला एकदा वाटले की यदाकदाचित कधी जंगलाचा इतिहास लिहीला गेला तर आपले नाव सुवर्णाक्षरात लिहीले जावे. आपल्या नातू पणतू खापरपणतू यानी आपली नाव अभिमानाने घ्यावे. आपल्या नावाने खानादानाला ओळखले जावे. त्या लोकानी मिशांवर ताव देत म्हणायला हवे की आमचे आजोबा पणजोबा खापरपणजोब इतके शूर होते इतके पराक्रमी होते.त्यानी भिंतीवर फ़ोटो मिरवायला हवे. पुतळे रोज हारानी मढवले जायला हवेत झाले; माकडाने ते मनावरच घेतले.एखादी संधी मिळाली की झाले. शौर्य दाखवायला मिळायला हवे. मग बघतोच .