Skip to main content

केनेडी स्पेस सेंटर, फ्लोरीडा

लेखक अजय भागवत यांनी शनिवार, 07/03/2009 17:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
मागील वर्षी ह्याच काळात फ्लोरीडाला एका संमेलनाला जायचा योग आला होता. फ्लोरीडा ह्याभूभागाचे वैशिष्ठ्य म्हणजे, भारताच्या अक्षांश/रेखांशाच्या अगदी मागच्या बाजूला तो येतो. फ्लोरीडाला उतरतांना तेथील मुख्य भूभागापासून विलग झालेली एका पट्टीसारखी भूरचना दिसते.

आणखी एक समुपदेशन

लेखक रामदास यांनी शनिवार, 07/03/2009 16:57 या दिवशी प्रकाशित केले.
http://www.misalpav.com/node/6371 http://www.misalpav.com/node/6418 गेल्या आठवड्यात मंदी आणि जागतीक मंदीचा सर्वसामांन्यांवर होणारा परीणाम याची बरीच चर्चा आपण सगळ्यांनी केली.प्रभू सरांनी एक प्रातिनीधीक स्वरुपाचे उदाहरण दिले होते.समस्या मला समजली ती अशी होती. पुढच्या दोन वर्षात आणि त्यानंतर येणार्‍या साधारण दोन वर्षात येणार्‍या मुलाच्या शिक्षणाच्या खर्चाची तरतूद कशी करायची.? मी वर उल्लेख केलेल्या चर्चाप्रस्तावाच्या आणि त्यात आलेल्या प्रतीसादाच्या आधाराने माझे विचार मांडण्याचा प्रयत्न करतो आहे. १ :आत

निवडाव तरि कोनाला??

लेखक आपलाभाउ यांनी शनिवार, 07/03/2009 15:57 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार्,आता निवडनुका जाहिर झाल्या,पन आपन मत तरि कोनाला देनार????????? "धर्म निरपेक्ष "म्हनुन फुट पाडनाय्रा कोग्रेस ला.................... का निवडनुका आल्यावर "राम "म्हननार्या भाजप ला........................ का ४० वरशा पासुन "मराटी "च्या मुद्यावरुन आपल्यालाच खानाय्रा शिवसेनेला....................... का शेति सोडुन " क्रिकेट" बघनाय्रा रा.कोग्रेस ला.................... का शिवसेनेचि जुनि दारु नव्या लेबल खालि विकनाय्रा मं. न्.से. ला............................ प्रतिक्रिया नक्कि लिहा.........बघु उद्याचा भारत काय विचार करतो....... कळावे.......आपला नम्र आपलाभाउ

क्षण

लेखक जागु यांनी शनिवार, 07/03/2009 14:22 या दिवशी प्रकाशित केले.
क्षण क्षण जगावे आयुष्य हे वसूल करावे जीवनात क्षण समजू नका प्रत्येक क्षणात आहे जीवन सुखाचे क्षण, दु:खाचे क्षण सुखात आनंदे डुंबायचे दु:खातही तितकेच रमायचे क्षण असतात प्रेमाचे, विरहाचे प्रेम क्षणात साठवायचे विरहात त्यांना स्मरायचे क्षण हे मौजेचे, कंटाळ्याचे मौजेमध्ये उधळायचे कंटाळ्याला सावरायचे क्षण असतात रागाचे, लोभाचे रागामध्ये जळायचे लोभामध्ये साधायचे क्षण असतात रुसण्याचे, मनण्याचे रुसताना तट्ट फुगायचे मनताना थोडे आखूडच व्हायचे क्षण असतात कष्टाचे, विसाव्याचे कष्ट करत धगधगायचे विसावा घेत शांत व्हायचे.
Taxonomy upgrade extras

तू घरात नसताना ...

लेखक अडाणि यांनी शनिवार, 07/03/2009 13:50 या दिवशी प्रकाशित केले.
तू घरात नसताना आज जरा थंडी वाजली मायेची माणसं गेली की उब पण रहात नाही जरा रेंगाळतच पडलो होतो बिछान्यावर बरेच लोळून झाले पण झोप काही आली नाही आख्खी चादर लपेटून घेतली अंगाला पण तुझ्या मिठीची सर काही आली नाही तूझी आठवण मोजता मोजता पहाटच झाली पण आठवणींचे गणित काही सुटले नाही तू घरात नसताना आज जरा थंडी वाजली मायेची माणसं गेली की उब पण रहात नाही - अडाणि.
Taxonomy upgrade extras

हत्या !!!

लेखक दशानन यांनी शनिवार, 07/03/2009 12:15 या दिवशी प्रकाशित केले.
खुप दिवस झाले मनात एक कथा रेंगाळात होती ती आता शब्दातून बाहेर पडत आहे, बघा कशी वाटते ती . * "फोन कुणी केला होता ? "- पोलिस अधिकाराने विचारले, " साहेब मी केला होता, ह्यांचा शेजारी आहे मी, रोज सकाळी हे जॉगिंगला येतात पण आज आले नाही म्हणून मी सहज विचारायला आलो तर दार उघडे होते व हे सोफ्यावर..

मातिच्या मुंग्या

लेखक अडाणि यांनी शनिवार, 07/03/2009 11:16 या दिवशी प्रकाशित केले.
मातिच्या मुंग्या का मुंग्यांची माती मला कळले नाही आजपण... जाता जाता वेळ गेला कळले नाही कधी सरले बालपण... उचलली जीभ लावली टाळ्याला बोलू नका तूम्ही काहीपण... मूंग्या ही गेल्या आणि जीभ ही गेली हाती उरले फक्त वेडेपण... का म सु (काही महत्त्वाच्या सुचना) १. सदरची कविता आंतरजालावर इतरत्र आढळ्ल्यास (शक्यता कमी तरीपण) त्या कवी म्हणवणार्‍याने चोरली आहे असे समजावे. २. ज्यांना विडंबन करायची हौस आहे त्यांनी क्रूपया ह्या कवितेचा वापर करावा... म्हणजे इतरांना त्रास होणार नाही. ३. ज्यांना विडंबन करायची हौस नाही त्यांनी ही कविता विडंबित समजून मुळ कविता तयार करवी. ४.

भूल

लेखक बेसनलाडू यांनी शनिवार, 07/03/2009 08:03 या दिवशी प्रकाशित केले.
पांघरायला विस्मरणांची झूल नको आता! आठवायला काटे पुष्कळ! फूल नको आता हवे करीअर, हवे प्रमोशन्, माडी अन् गाडी हवी 'मजा' प्रणयातसुधा, पण मूल नको आता मिटक्या मारत गिळून घेताना ओव्हनमधले, मऊभात, भाकरी ...?... धूर अन् चूल नको आता लपाछपीचे खेळ पुरेसे झाले, हे मृत्यो, पुढ्यात ये जर असेल हिंमत! हूल नको आता गंधित वारा तुझ्या गावचा - पण मी गुदमरतो (मिणमिणत्या श्वासास तुझी चाहूल नको आता) सुदैव माझे कुणी पळवले मलाच ना पत्ता, उरलेलेही लुटायचे तर भूल नको आता! मिठीत घे रे, कुशीत घे, विठ्ठला जरा आता नाळ जिण्याशी घट्ट करे तो पूल नको आता
Taxonomy upgrade extras

जाधव सर

लेखक प्रमेय यांनी शनिवार, 07/03/2009 07:09 या दिवशी प्रकाशित केले.
पल्या आयुष्यात अनेक मार्गदर्शक/शिक्षक असतात. पण थोडेच जण असे काही भक्कम असतात की कितीही झाले तरी दीपस्तंभाप्रमाने सतत ध्येयाची/मार्गाची आठवण करून देतात. माझ्या आजपर्यंतच्या प्रवासातील एक महत्वाची व्यक्ती, ज्यामुळे माझ्या सरळ धोपट अभ्यासाला चांगला मार्ग मिळाला, ती व्यक्ती म्हणजे सोलापूरचे 'जाधव सर’. माझ्या मोठ्या भावाची ७वी. या वयातल्या मुलांसाठी सर्वात मोठी परीक्षा म्हणजे ' ७वी स्कॉलरशिप'. पप्पांनी आधीच 'जाधव सरांची' भेट घेउन अमेयाचा प्रवेश पक्का केलेला. क्लासचा पहिला दिवस अणि अमेयाला सर खूप आवडून गेले.