जगणार्‍याला मरणाची ओढ अन मरणार्‍याला जगण्याची ओढ नास्तिक म्हणुन जगलो आयुष्यभर म्हातारपणी आता मला देवघराची ओढ नाही साधले काहीच फिकट जगुन कापसाला आता मात्र वातीची ओढ आयुष्य गेलो मुडद्यासारखे जगत अन माझ्या मुडद्यालाही आता जिवणाची ओढ दु:खेच आली सदैव नशिबी माझ्या सुखांना सुद्धा दु:खाची ओढ सहन नाही होत हे जगणे असले माझ्या मढ्याला मात्र आता सरणाची ओढ आठवणींचा किती हा पसारा, का माझ्या वर्तमानाला भुतकाळाची ओढ भुतकाळातच रुतुन पडलोय वर्तमानाला मात्र भविष्याची ओढ गेल्यावर जगातुन काय उरेल मागे माझ्या मरणाला आता मागे उरण्याची ओढ

प्रेरणा - "अजून कच्चाच आहे" यांची शोध ही कविता हे "पझल" आहे का ते जाणकार सांगतीलच. मी मात्र यांना 'पझल सदृष्य' प्रश्न म्हणेन फारतर. मिपावरील "विडंबन पझल" लेखनाचा हा माझा पहीलाच प्रयत्न आहे. (परीक्षेला जाताना होत असे तशी धडधड होतेय छातीत.) ............... सकाळचा चहाचा माझ्यापर्यंत पोचलाच नाहीत चहा संपला की गॅस? माझं मी शोधीत राहीलो शब्दाशब्दांची ठिगळं की ठिगळा-ठिगळांचे शब्द? माझ्या साहित्यासाठी मीच संकेतस्थळ शोधीत राहीलो सडक्या अन्नाचे सुटलेले वास आलेच नाहीत ट्रॅश कॅन रिकामी की सर्दी झाली?