तुझा हात सोडला अन् प्रवास वेगळाच घडला मी मृगजळाचा नाद सोडला, अन् मग प्रवास वेगळाच घडला. तुझीच शक्ती, तुझीच भक्ती; हिच इथली वहिवाट मी हा शिरस्ता मोडला, अन् मग प्रवास वेगळाच घडला. आपलं ओझं आपल्याच खांद्यावर अन् रखरखीत पाऊलवाट, मी धोपटमार्ग सोडला, अन् मग प्रवास वेगळाच घडला. माझे प्राक्तन, माझीच दृष्टी अन् माझेच हे दोन हात मी अट्टहास फळाचा सोडला, अन् मग प्रवास वेगळाच घडला. फाटलेले शीड, वादळाची साथ अन् संकटांची लाट पण हा कणा नाही मोडला, अन् मग प्रवास वेगळाच घडला. अविरत कष्टांची लांबलचक रात्र अन् मग स्वप्नांची पहाट मी प्रयत्न नाही सोडला, अन् मग प्रवास वेगळाच घडला. मुक्कामही विसरलो, अशी सापडली

भारताची समृद्धी रस्त्यांच्या कडे,कडे,ने दिसते, पूर्वी टिन चे डब्बे घेवून बसत , आता स्टील ची लोटी दिसते