मिश्किल गंभीर अध्यात्मिक हलके, लिखाण येथे वाचतो मी सदरे सुंदर जितकी तितक्या, प्रतिक्रिया हि वाचनीय खास लक्ष; मराठी भाषा समृद्ध करण्या, सिद्ध मिपा प्रेमी सकळ पाकक्रिया; भटकंती; कला सारेच मेळविले, असे संपादक मिपा वर्धन; उत्कर्ष असाच हो मिपाचा, आणि खास काय लिहावं !!! - सार्थबोध www.saarthbodh.com

पुसू पहातो पुसू शके ना अवकाशातिल मेघ दळे उचंबळे तळ लाटेवरती अस्पर्शच पण चंद्र खळे फुटे किनारा व्रण काठावर कातळ अविचल स्वर आदळे घोंघावे वारा माडातुन वय झालेले गोत गळे .................... अज्ञात

आज पुन्हा उडावेसे वाटले पंखाना जरा विहारावेसे वाटले दगदग काय रोजचीच आज उसंतीला चाखावेसे वाटले घोटभर शांततेसाठी हे मायाजाल हटवावेसे वाटले आज पुन्हा उडावेसे वाटले आकाशात हरवावेसे वाटले धावपळीत विरघळलेल्या मला अलगद ओढावेसे वाटले आज पुन्हा उडावेसे वाटले नभीचे तरंग वेचावेसे वाटले विस्मृतित गेलेल्या बालपनाला परत जगावेसे वाटले त्या निरगसतेत झोकून द्यावेसे वाटले उंचावरच्या जगात मला आजमावेसे वाटले अंहपणाचा जप सोडून आज पुन्हा उडावेसे वाटले फार झाली आता अस्तित्वाची लढाई त्या गोड पाखरसारखे आज जगावेसे वाटले..... जगावेसे वाटले.......

या अवघ्या चराचरी व्यापलास तू हरी तरी आत बाहेरी शोध फसवा असा ll १ ll चालतसे देणी घेणी जीवा नित्य जन्मांतरी चिंता लागतसे मनी होईन पार कसा ll २ ll तूच बाप जननी येई पहा धावुनी या संसार काननी बाळ हाका मारीतसा ll ३ ll काळाचिये भक्ष आम्ही तिथे नाही विनवणी अभय मिळो शेवटी पायी तुझ्या लागतसा ll ४ ll - सार्थबोध

१ धीर गंभीर गाज सागराची सोबतीला आहे बोचरा वारा हरवून गेल्या दिशा सार्‍या अन मी शोधतो आहे किनारा २ किती ऋतू असे उन्हाळ्यात गेले किती ऋतू तसे पावसात चिंब झाले कळले नाही मला कधीही ते सारं माझ्या मनात आसवांचे मेघ दाटलेले ३ डोळे पाण्याने भरून आलेले आणि मनात आठवणींचे आभाळ दाटलेले झाकोळून गेल्या चेहृयावर माझ्या थर होते टोकणार्‍या वेदनांचे साचलेले ४ तुझ्या त्या आश्वासक शब्दांमुळे मी स्वत:ला खूप सावरलं होतं मन तसं भिजून आलं होतं पण माझ्या अश्रूना मात्र मी आवरलं होतं ५ काळ वेळ कधी तशी नसतेच तशी गुलमोहर फुलांनी बहरून यायला मनाचंही थोडंसं असंच असतं पुरते एक जाणी