Skip to main content

सच्चे वरण

लेखक श्रीगुरुजी यांनी रविवार, 06/09/2015 13:06 या दिवशी प्रकाशित केले.
सच्चे वरण ह्याचा अर्थ ’mageireména fakés / kalós fakés’ (ग्रीक शब्द) ", "gut Linsen (जर्मन शब्द)", "bien lentilles (फ्रेंच शब्द)" म्हणजेच "चांगले शिजलेले एकजीव झालेले वरण" असा होतो. प्रत्येक व्यक्तीला जेवणाची सुरवात चांगल्या वरणभाताने आणि शेवट चांगल्या ताकभाताने व्हावा असे वाटते. परंतु ते आपल्या हातात नसते. ’सच्चे वरण हवे’ असे अंथरूणाला खिळलेल्या आजारी व्यक्तीने सांगितले तरी घरातल्यांना ते पटत नाही. अंथरूणाला खिळलेल्या वृद्ध व रूग्णांना सच्चे वरण देणे अवघड असते. नवरा किंवा बायको असली तर त्यातल्या त्यात चांगले.

माज्या हातावरली चिम्नी

लेखक शब्दानुज यांनी रविवार, 06/09/2015 12:26 या दिवशी प्रकाशित केले.
धन्याम्होरं ती लांब उडून जायची त्यो जाताच माज्या हातावर बसायची.. शेतावर फक्त तीच माजाशी बोलायची पावसात माज्या हाताआड हळूच लपायची.. आता लपण्याची गरजच राहिली नाय हातावरली जागा आजबी रिकामी हाय.. धनीनेबी चिम्नीवानिच मला रामराम ठोकला बायकापोरास्नी माग ठेऊन निगुन गेला.. मोठ्या गाडीतनं त्यो लोकनेता आला जाताना गाडीत दारुची बाटली उघडला.. सात दिवसानंतर छोटं धनी आलं ट्र्ाक्टरवर बसुन माझ्याकडं पाहून हसलं.. हातावरचं पाव्हण आता बिगीबिगी येईल.. पर धनीला परत कोणं आणिलं?

दूध पोळलं

लेखक शिव कन्या यांनी शनिवार, 05/09/2015 23:28 या दिवशी प्रकाशित केले.
दूध पोळलं श्रीकृष्णाने फार पूर्वीच गोकुळ सोडले होते. तो आता द्वारकानाथ झाला होता. त्या अवधीत तो एकदाही गोकुळात फिरकला नव्हता. राधेला मात्र त्याचा विसर पडला नव्हता. बऱ्याच वर्षांनी ती मनाचा हिय्या करून कृष्णाला भेटण्यासाठी द्वारकेस निघाली. तिने एकटीने प्रवास केला. किती केला, कसा केला! तिचा तिलाच माहित...... केवळ कृष्णाला पाहण्यासाठी, त्याला एकवार भेटण्यासाठी! साधीभोळी राधा, कृष्णाच्या श्रीमंत महालात पोहचली. तिथले वैभव पाहून, बिचारी भांबावली. जराशी गोंधळली. तिने निरोप पाठवला, तशी कृष्णाच्या राणीवशात ‘हीच का ती !’ च्या अनेक भिवया वर झाल्या.

सागरमंथन

लेखक स्वामी संकेतानंद यांनी शनिवार, 05/09/2015 22:43 या दिवशी प्रकाशित केले.
काळे गोरे पिवळे गोळा झाले सगळे दाढ़ीवाले इकडे गाडीवाले तिकडे घुसळ घुसळ घुसळ दम लगा के हइया मंथन झाले सुरु मजा बघाया आला काठावर बसला बनला जगद्गुरु एक दोन तीन चार एजेंट ऑरेंज रत्नहार पाच सहा सात आठ मुजाहिदीन कंठात घुसळ घुसळ घुसळ दम लगा के हइया वाजू लागली थंडी लोकशाही ज़िंदाबाद विळाहातोडा मुर्दाबाद दुनिया सब्जीमंडी नऊ दहा अकरा बारा खाड़ीत शिरला वारा तेरा चौदा पंधरा सोळा स्मशानी भूते गोळा घुसळ घुसळ घुसळ दम लगा के हइया कंठात झाला गळू दिवाळीत होळी होळीत दिवाळी मोकाट सुटला वळू सतरा अठरा एकोणवीस मेंदूचा पाडला कीस वीस एकवीस बावीस खाड़ी आली भरतीस घुसळ घुसळ घुसळ जोर लगा के हइया पुन्हा घुसळण सुरु

.बनलेही असते राधा, मज कृष्ण भेटला नाही ..

लेखक प्राची अश्विनी यांनी शनिवार, 05/09/2015 21:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
चहु दिशांत पसरे कीर्ती, जग तुझिया पायावरती पण अवखळ गोकुळवासी, मज कृष्ण भेटला नाही ....... किती काळ उलटला राधे ,नित नवीन दिसशी तूही ....... जरी रूप बदलले त्याचे, तो कृष्ण वेगळा नाही तो परतून आला तरीही, माझा ना उरला काही दमले मी शोधून त्याला , मज कृष्ण भेटला नाही ....... उमगता मोल नात्याचे गेलेला परतून येई ....... समजून तयाला घे तू , तो कृष्ण वेगळा नाही सर्वस्व वाहिले त्याला , काही ना बाकी उरले मी स्वत:स हरवून बसले , मज कृष्ण भेटला नाही .........इतुके न कुणाला द्यावे, की भार तयाचा व्हावा ........
काव्यरस

द स्केअरक्रो - भाग ‍२३

लेखक बोका-ए-आझम यांनी शनिवार, 05/09/2015 16:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
द स्केअरक्रो भाग २२ द स्केअरक्रो भाग २३ (मूळ लेखक मायकेल कॉनेली) कार्व्हरने आधी रॅशेलशी हात मिळवला, मग माझ्याशी. आम्ही आपापली नावं त्याला सांगितली. “योलांडा तुम्हाला वीस मिनिटांनी घ्यायला येणार आहे. तेवढ्या वेळात मी तुम्हाला इथली संपूर्ण माहिती देण्याचा प्रयत्न करीन. तुम्ही आमच्या टीमला भेटलात की नाही? हा कर्ट आणि हा मिझ्झू. मोठी हुशार मुलं आहेत. दोघेही आज सर्व्हर सपोर्ट इंजिनीअर्स आहेत.

दुष्काळवाडा .... भाग ७ हमीचा (अ) भाव

लेखक pradnya deshpande यांनी शनिवार, 05/09/2015 15:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
हमीचा (अ) भाव कापूस १.‘कापसाला सात हजार रुपये प्रती क्विंटल भाव देणार, उत्पादन खर्चावर आधारीत भाव शेतकऱ्याना मिळतील, अच्छे दिन येणार’- प्रतप्रधान नरेंद्र मोदी, सोलापूरची सभा. २.सत्ता द्या, शेतमालाला भाव देतो’- राज ठाकरे, ९ ऑक्टोबर २०१४. ३.शेतमालाला भाव नाही, अस्मानी संकटात मदत नाही म्हणून शेतकरी आत्महत्या करतोय- सेनेचे ट्विट दि.

वाघ-या

लेखक चांदणे संदीप यांनी शनिवार, 05/09/2015 15:13 या दिवशी प्रकाशित केले.
(ही पूर्णत: काल्पनिक कथा असून या कथेचा अन्यत्र कुठेही कसल्याही प्रकारचा संबंध आढळून आल्यास तो निव्वळ योगायोग समजावा ही नम्र विनंती) "कुठला र तू?" दरेकर साहेबाने जेवता जेवता पाण्याचा ग्लास तोंडापाशी धरला आणि इतका वेळ दाराबाहेर हात मागे बांधून उन्हात उभा असलेल्या ठाकराच्या पोराला विचारले. दुपार तीन-साडेतीनची वेळ होती. दरेकर साहेबांची ब-याच दिवसांनी या पांबरे-माड धरणक्षेत्राला व्हिजीट पडली होती. इकडे येताना मुख्य राज्य महामार्ग सोडल्यानंतर रस्त्याने त्यांना गाडीत एका जागी स्वस्थ बसू दिले नव्हते.

वादळ (शतशब्दकथा)

लेखक रातराणी यांनी शनिवार, 05/09/2015 12:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
एक एक काडी आणून चिमणा चिमणी घरटं बांधत होते. त्यांच्या लगबगीचं हिला फार अप्रूप. "अरे ही काडी इथे लावायची होती ना ?" "आधी नाही का सांगायच?" "आता सांगितल ना?" त्यांच्या चिवचिवाटाला तिचे शब्द. काल रात्री पावसानं धुमाकूळ घातला. तिनं खिडकीतून पाहिलं तर घरटं चिखलात पडलं होतं. एक एक काडी वेगळी झाली होती. सकाळी स्वच्छ ऊन पडलं होतं. झाडाखाली अस्ताव्यस्त घरट्याभोवती चिमणी चिवचिवाट करत होती. तो तिच्या मागे फिरत होता. काही दिवस सगळच विस्कळीत. एक दिवस अंगणात गजबज जाणवली. पुन्हा एकदा चिमणा चिमणीला काड्या आणून देत होता. कितीतरी वेळ तिनी दोघांची लगबग पाहिली.