Skip to main content

कर्दळी वनात जात आहात का ?

लेखक नितीनचंद्र यांनी शुक्रवार, 05/02/2016 17:30 या दिवशी प्रकाशित केले.
कर्दळी वन ही जागा अध्यात्मिक दृष्ट्या अतिशय जागृत अशी सांगीतली जाते, यु ट्युब वर तर प्रा क्षितीज पाटकुले एक करोड व्यक्तीतली एक व्यक्ती कर्दळीवनाची यात्रा करते असा प्रचार करतात. कारणही तितकच प्रभावी आहे. इथे स्वामी समर्थ प्रकटले. ही यात्रा आंध्र प्रदेश सरकारने त्यांच्या टुरिझम पॉलीसीत बसते का यावर कोणी काही बोलत नाही. ही जागा आंध्र सरकारच्या वनखात्यात येते. या प्रदेशात वन्य पशुंचा संचार आहे. जिथे जेवणाची व्यवस्था नाही. जिथे संपर्काचे साधन नाही. कोणला साप चावला तर औषध नाही.

प्रतिशोध......

लेखक एक एकटा एकटाच यांनी शुक्रवार, 05/02/2016 16:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार .......... माझी ही नवीन कथा तुमच्या समोर सादर करतोय....... कथा थोडी मोठी आहे. खरतर कथेची लांबी पहाता ही दोन तीन भागात पोस्ट करायला हवी होती. पण अश्या कथा तुकड्या तुकड्यात विभागणे एक लेखक म्हणुन व्यक्तिगतरित्या मला योग्य वाटत नाही..... तरी ह्या कथेच्या सुरुवातीलाच नमुद करतोय की कथा थोडी मोठी आहे. सवडीने वाचा. आवडली तर नक्की सांगा.... *********************************************************************************************** प्रतिशोध............ तुंगारेश्वरच्या टेकडीवर आज बरीच गर्दी जमली होती. वातावरण तणावाचं होत. पोलीसांची तुकडी एव्हाना घटनास्थळावर पोहचली होती.

लदाख सायकल ने : सरचू ते व्हिस्की ओढा (भाग ७)

लेखक राजकुमार१२३४५६ यांनी शुक्रवार, 05/02/2016 15:06 या दिवशी प्रकाशित केले.
अंगावर चादर घेऊन झोपलो. पण झोप काही लागेना बाहेर तोंड काढले कि नाकाला गार हवा लागायची. उंची वरती नाक कोरडे पडते. आणि चादर च्या आत डोके घेतले तर कमी हवे मुळे श्वास कोंडायाचा. रात्री ११ वाजता एक बस आली. रस्त्यामध्ये ती खराब झाली होती. म्हणून तिला उशीर झाला. हॉटेल वाल्याने डाळ भात द्यायला मनाई केली. मग म्हस्का पाणी लावल्यावर तो तयार झाला. वीस लोकांचे जेवण बनवलं. नंतर काही दुसरी कडे झोपायला गेले. काही इथेच तंबू च्या बाहेर पडले. ज्याला जिथे जागा मिळेल तो तिथे झोपला. त्यांच्यात एक जपानी पण होता. त्याने तिथेच बाहेरच्या बाहेर जागा बनवली आणि चादर घेऊन झोपला.

भिगवण

लेखक के.के. यांनी शुक्रवार, 05/02/2016 11:16 या दिवशी प्रकाशित केले.

दीपा

लेखक चुकलामाकला यांनी गुरुवार, 04/02/2016 22:55 या दिवशी प्रकाशित केले.
२६ जानेवारीची परेड पाहिली की दीपाची हमखास आठवण येते. सैन्यात जाऊन परेडमध्ये भाग घेणारी गावातील एकमेव मुलगी, दीपा गुरखा. गावच्या गुरख्याची मुलगी. गावाला खरंतर गुरख्याची गरज कधी नव्हतीच. कुणी चोरून असं मोठ्ठसं काय चोरणार? पण एक दिवस अचानक गावात गुरखा हजर झाला, बाजारेपेठेत दोन तीन सोनार होते. त्यांच्या पाया बिया पडून गस्त घालायला सुरवात केली. रोज रात्री बाजारपेठेत शिट्टी फुंकत, काठी आपटत गुरखा फिरत असे. नाक्या नाक्यावर "होशियाsssssर" अशी लांबलचक हाळी देत असे. पहिले काही दिवस सगळ्यांना याचं अप्रूप वाटलं. गावातील इतर दुकानदार देखील गुरख्याला महिना अखेर काही बाही पैसे देऊ लागले.

स्त्री - काल आणि आज

लेखक विवेकपटाईत यांनी गुरुवार, 04/02/2016 20:21 या दिवशी प्रकाशित केले.
पूर्वी चार भिंतींमध्ये जखडलेली स्त्री होती. रांधा वाढा उष्टे काढा आयुष्य ती जगत होती. कावळा तिला शिवत होता चार दिवसाची हक्काची सुट्टी तिला मिळत होती. स्त्री आज स्वतंत्र आहे घरा बाहेर पडली आहे. ऑफिसात जात आहे धंधा हि पाहत आहे. मुलांना शिकवत आहे स्वैपाक हि करीत आहे. थकलेल्या शरीराने अहोरात्र खटत आहे. कावळा आज शिवत नाही हक्काची चार दिवसाची सुट्टी हि मिळत नाही.
काव्यरस

..

लेखक प्रमोद देर्देकर यांनी गुरुवार, 04/02/2016 17:02 या दिवशी प्रकाशित केले.
..मोकलाया दिशा दाही मठाधीपती.... तांब्या s मठ्ठा .... sपकॉर्न...पकॉर्न ... पाsपकॉर्न...पापकॉर्न....पॉपकॉर्न झाडाची फांदी ....संस्कृती ...विडंबन अमेरीकन स्त्रीवाद.... ... जिलेबी... जिलेबी...जिलेबी... नेलपॉलीश..टिंगलटवाळी ....व्यव व्यव व्यवच्छेद लक्षण...आरक्षण .. स्त्री पुरुष.. लाळ... गळत्येय... 'आनंदाचा प्रसंग आहे, दोन थेंब घे.... किलर खंडया.... अं हं खंडया किलर... रोहिथ वेमुला.... जात.... लदाख सायकलने बापरे!

विरजनातली साय

लेखक पालीचा खंडोबा १ यांनी गुरुवार, 04/02/2016 14:43 या दिवशी प्रकाशित केले.
संध्यासमयी पक्षी डोंगरापार गेले पिसे ठेवुनी बोडकेच आले ! बोडके कोणी नदीकाठी रडती उष्ट्या पत्रावळी कुत्री हुंगती ! ओलेती कोणी नग्न प्रदक्षीणेत ओला गर्भ दर्भाच्या प्रतीक्षेत ! रांड बाजारात रात्रीस दिवाळी अंधाराचे झापड दिवसाच्या भाळी ! जन्मास आला झाला सोहळा मरुनी सा-याना करे मोकळा ! माती वा राख मेल्यास काय ? आयुष्य म्हणजे विरजनातली साय ! विजयकुमार कणसे......... २१ नोव्हेंबर २००९