तुझी वाट बघता बघता नेहमी मला हे असेच होते प्रहरावर प्रहर उलटून जातात अन दिवसाची रात्र होते तूझ्या येण्याची चाहुल रातराणी हलकेच सांगुन जाते आठवणीने तुझ्या चंद्र शहारतो अन चांदणीही मोहरुन जाते नकळत कुठुनसा अल्लड वारा ओठी गीत तुझे गुणगुणत येतो उगाच सैरावैरा पळुन वैरी उरी घालमेल वाढवून जातो आठवत नाही कितीवेळ मी इथे एकाकी नि:शब्द बसुन आहे वेड्यापरी इथे येणार्‍या वाटांवरती तुझ्या पाउलखुणा शोधत आहे रात्र चढता चढत जाते, मात्र तू काही येत नाही तुला न भेटता निघण्यास हे पाउलही मग धजत नाही तु न आलेली पाहून चांदणी ही आता हिरमुसली आहे तिची ती घालमेल पाहुन पहाटही वेशीवर विसावली आहे दर रात्री य

"एस" यांची अनुवादित कविता: तू भेटतेस अशी जसा चंद्र तरंगतो-बुडतो शांत-स्तब्ध डोहात तसा तो पाण्याला स्पर्श तर करत नसतो चंद्र फक्त तरंगतो, असा पाण्यात बुडलेला जशी तू हृदयाच्या किती नकळत त्याच्या सर्वात खोल कप्प्यात उतरतेस अलवार तुला कसं जमतं गं? असं मला तुझ्या सोबत रहायला भाग पाडायला? तू सोबत हवीयेस जवळ हवीयेस. अशी. ..................................... मिसळलेला काव्यप्रेमी यांची मूळ हिंदी रचना: -जरुरी है..!! ठहरे हुए पानीमे तैरते डूबते चांद की तरह होता है तेरा मिलना कहनेको चांद पानीको कभी छूता तो नही बस पानीमे डुबा हुआ तैरता रहता है जैसे तू दिलकी सत

भरोसा करावा कुणाचा जरी.. भरोसाच नाही कशाचा जरी..! विचारेन त्यालाच कॉफी चहा घरी दूत आला यमाचा जरी मिळो गार माझी तुला सावली किती त्रास मजला उन्हाचा जरी मनी मान्य केले शशीचोर मी! खुळा आळ आहे नभाचा जरी. म्हणे वाघ गेल्याच जन्मातला अता जन्म आहे सशाचा जरी किती त्यात जो तो पुरा गुंतला खरा खेळ होता मनाचा जरी अरे वाकला तो कशाने असा.? तसा भार नव्हता जगाचा जरी! खरा भक्त त्याला मिळो एकदा तिथे प्रश्न असला युगाचा जरी! - कानडाऊ योगेशु