Skip to main content

(*गणे कसेच होते)

लेखक स्पा यांनी मंगळवार, 02/08/2016 08:00 या दिवशी प्रकाशित केले.
पेर्रणा -लाडका बुव्या *गणे कसेच होते? येथे बघून गेलो पाणी जराच होते, थोडा *गून गेलो टमरेल टांगलेले, मी घेतले हातात परसाकडील दारी, मी लगबगून गेलो लागून आली तेव्हा,कळ कालच्या कटाची अतिशुभ्र धोतराला, पीतांबरुन गेलो तो रोग जन्मपंथी, भिती मनात दाटे अन भोगता तयाला, मी सरबरुन गेलो ह्या सांगतो जुलाबा, जा होऊनि अता तू आटोपलेच होते, पुन्हा *गून गेलो *गणे कसेच होते. .

ती - ७

लेखक खटपट्या यांनी मंगळवार, 02/08/2016 04:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
"ती" "ती" - २ "ती" - ३ "ती - ४" ती - ५ ती - ६ ती - ७ बोरीवलीहून निघालो ते थेट घरी आलो पण येताना डोक्यात असंख्य विचार चालू होते. आपल्या हातून हे झालंच कसं.

स्वगत...

लेखक फुंटी यांनी मंगळवार, 02/08/2016 00:03 या दिवशी प्रकाशित केले.
रातकिड्यांची किरकिर ,पानांची सळसळ ,बेडकांचे रोमांटिक ड्रांव ड्रांव,दुरून गाजही येतेय कानी , तो मुसळधार बरसून शांत झाल्यावर ही काळी रात्र...विजेचा लपंडाव माझ्या खिजगणतीत नाही...दुपारी झोपल की रात्र जागते.विषयासक्ती कमी झाल्यावर रात्री रिकाम्या भासतात .आधी जागायचो F टीव्ही पहायला.विषय संपला ...पुढे काय? आता उरत काय ? रिपीटेशन.... खाणं,पिणं,हगण,मुतण,मेैथून ....बस .... कसल आकर्षण वाटेल तर ती शक्यता नाही...अजुनही किरकिरतोय तो...काय मिळत असेल रातकिड्यांना किरकिर करून ?? मादी???

पाठलाग - कथा - ( काल्पनीक ) - भाग २

लेखक सिरुसेरि यांनी सोमवार, 01/08/2016 22:14 या दिवशी प्रकाशित केले.
पाठलाग - कथा - ( काल्पनीक ) - भाग १ पाठलाग - कथा - ( काल्पनीक ) - भाग २ -- पुढे चालु आज अजित आतुरतेने आपल्या मित्राची, रवीची वाट पाहात होता . थोड्याच वेळात रवी त्या हॉटेलमध्ये आला . तोही नुकताच एक प्रोजेक्ट संपल्यामुळे एकदम निवांत मुडमध्ये होता . अजितने लगेच दोघांसाठी चहा आणी काहितरी खाण्यासाठी मागवले . चहा आणी खाणे होईपर्यंत दोघांच्या इकडच्या तिकडच्या गप्पा झाल्या . नंतर अजितने मुख्य विषयाला सुरुवात केली . "रवी , तुला तर माहितच आहे . बरेच दिवस मी चित्रपट बनवण्याचा विचार करतो आहे .

अँटोनी गौडी आणि सेग्राड फॅमिलीया

लेखक देतनूशंसाई यांनी सोमवार, 01/08/2016 19:02 या दिवशी प्रकाशित केले.
आर्किटेक्चर (वास्तू विशारद) क्षेत्रा बद्दल मला नेहमीच एक खास आकर्षण वाटत आलंय. जसा एखाद्या सुंदर सिनेमाचा खरा visionary हा दिग्दर्शक असतो तसाच एखाद्या भव्य दिव्य इमारती चा किंवा structure चा visionary हा आर्किटेक्ट असतो असं मला वाटतं. खरं म्हंटलं तर आपण ह्या वास्तू विशारद क्षेत्राचे धन्यवाद मानले पाहिजेत कारण निसर्ग पर्यटन सोडलं तर बरेचदा आपले प्रवासाचे निर्णय हे कुठल्या तरी प्रख्यात वास्तू ला भेट द्यायचेच असतात. भारतात म्हणाल तर देशभर असलेली भव्य मंदिरे, आग्र्याचा ताज महाल, वीसपूरचा गोल घुमट, राजस्थान मधील आलिशान राजवाडे.. एवढंच काय आपल्या महाराजांचे किल्ले..

टच मी नॉट

लेखक विनायक प्रभू यांनी सोमवार, 01/08/2016 17:54 या दिवशी प्रकाशित केले.
रविवार सकाळ. अनयाची वाट बघत होतो. नेमके कशासाठी येणार होते ते माहीत नव्ह्ते पण अंदाज करु शकत होतो. अत्यंत तल्लख बुद्धीची अनया. दोन इयत्ता पुढे. ठरल्या वेळी माय लेकी हजर. झळालले चेह्रेरे सगळे काही सांगुन गेले. आई ने सुद्धा फाफट पसारा न लावता मुद्द्याच्या विषयाला हात घातला. पर्समधुन मेडल काढले. होमी भाभा गोल्ड(रंग) दाखवले. "ऑसम. ये तो होना ही था.अभिनंदन" सर, तुमच्या मार्ग दर्शनाशिवाय शक्यच नव्हते. "मी निमित्तमात्र. सगळी मेहेनत तिची. नेक्स्ट स्टॉप एन्. टी.एस. टॉप ५, राइट अनया." अनया ने मान डोलावली. अनया सरांच्या पाया पडुन आशिर्वाद घे. अनया च्या चेहेर्यावर किंचित ढग. " नको पाया पडायची गरज नाही.

दहशतवादाची आग

लेखक डॉ. सुधीर राजाराम देवरे यांनी सोमवार, 01/08/2016 17:35 या दिवशी प्रकाशित केले.
- डॉ. सुधीर रा. देवरे आज सर्वात जास्त अस्वस्थ करणारी गोष्ट असेल तर ती जागतिक दहशतवाद! आज युध्दे परवडतील. अगदी तिसरे महायुध्द सुध्दा परवडेल. कारण युध्दे समोरासमोर होतात. आपल्याशी कोण लढतं, त्याचं बळ किती, हे आपल्याला कळतं. पण आजचा जागतिक दहशतवाद खूप गंभीर आहे. दहशतवादी संखेने कमी असूनही ते खूप मोठे नुकसान करू शकतात. सैन्यालाच नव्हे तर सर्वसामान्य माणसांना लक्ष्य करतात. एक दहशतवादी पन्नास साठ लोकांना मारून मग स्वत: मरतो. आपल्याला अजून जागतिक दहशतवादाचे गांभीर्य अजिबात कळलं नाही हे अनेक घटनांमधून लक्षात येतं. अशा अमानुष दहशतवादाने जगात माणूस शिल्लक राहणार नाही.

चुकचुकली पाल एक...!

लेखक खेडूत यांनी सोमवार, 01/08/2016 12:44 या दिवशी प्रकाशित केले.
गीत : चुकचुकली पाल एक, कालचक्र क्षण चुकले नकळत या रात्रीला मी माझे दिन विकले रंग तुझे स्वप्नमयी ल्यालेली ती पहाट धुक्यामधुन मी तुझी शोधियली वाट वाट परि दिशेस पुन्हा पुन्हा वळण नवे का फुटले अशी हरवले तशी मलाच मी अनोळखी इथेतिथे दंवातही तुझीच मूर्ती सारखी गीतातील सूर असे का मधेच पण तुटले तुजवाचून दूर दूर मी अशीच राहणार ही अशीच तव छाया पण मागे धावणार सावल्यांत साऱ्या, या चित्र असे मम कुठले गीत: वसंत निनावे , संगीत श्रीनिवास खळे, गायिका: लता मंगेशकर. वर्ष : १९७६ *** अत्यंत आवडीचे हे गीत कितीही ऐकले तरी 'अजून एकदाच' ऐकल्याशिवाय थांबवत नाही.