Skip to main content

पडद्यांचे जग

लेखक अनुस्वार यांनी शुक्रवार, 12/02/2021 10:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
हौसेला मोल नसतं आणि निराशे इतकी स्वस्ताई शोधून सापडायची नाही. दोन्ही मनाचेच खेळ अगदी दोन टोकांवरले. हौसेत जगणं कृतार्थ झाल्याचा भास आणि निराशेत त्याच्या अंताचा. या दोन मर्यादांना जोडणारी रेषा म्हणजे जीवन. या रेषेवरचा प्रवास मोठा गमतीदार. पण इथले बरेचसे प्रवासी भरपूर वजन घेऊन या प्रवासाची सुरुवात करतात. आणि त्याचा व्हायचा तोच अपेक्षित परिणाम होतो. रेषेवर कुठेही असला तरी त्या माणसाची जीवनातली दमछाक काही थांबत नाही. हां सांगायचं राहिलं.. ओझं पडद्यांचं. हो पडदे.. अनेकवचनी! एका स्थिर रंगमंचावर एकाच वेळी अनेक प्रयोग सादर करायचे असतील तर काय करावे लागेल?

प्रशस्तपाद भाष्य

लेखक अनिकेत कवठेकर यांनी शुक्रवार, 12/02/2021 09:30 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार दोस्तांनोतुमचा माझ्या ब्लॉग्सना उदंड प्रतिसाद असतो, प्रेम असते (प्रेम वगैरे विषयांवर न लिहिताही! ) याबद्दल आभारी आहे.  आईन्स्टाईन वगैरे संबंधी गोष्टी लिहायला सुरुवात झाल्यानंतर आता सलग पणे १९-२०व्या शतकातल्या फिजिक्सविषयी लिहायला लाईन लागेल असे वाटले होते. पण तसे काही झाले नाही.

कविता - कविराज

लेखक Arun V.Deshpande यांनी गुरुवार, 11/02/2021 17:18 या दिवशी प्रकाशित केले.
अक्षरछंद वृत्त- देवद्वार ------------------------------- (६-६-६-४) कविराज --------------------- कविता लेखन असोशी मनास करिते प्रयास लेखनाचा    ।। अभ्यास करावा करावे वाचन त्यावरी चिंतन गरजेचे         ।। सांगणारे कुणी सोबत असेल लेखन वाटेल सुलभसे         ।। प्रतिभा प्रतिमा विश्वची आगळे असती वेगळे कविराज        ।। -------------------------------- कविता -कविराज -अरुण वि.देशपांडे -पुणे 9850177342 ----------------------------------- ----------------------------------
काव्यरस

आधार कार्ड

लेखक कर्नलतपस्वी यांनी गुरुवार, 11/02/2021 09:11 या दिवशी प्रकाशित केले.
मे भी एक बाप हूँ........ वो था तो कोई गम न था। नही है तो आँखे नम होती है। उसकी यादोमे अक्सर राते गमगीन होती है। नसीहत जो कभी मुसीबत लगती थी। आज वही मुसीबत मे नसीहत लगती है। रोकता था टोकता था। अक्सर मन सोचता था ये ऐसा क्युं है। आज नही है तो दिल उसीको खोजता क्युं है। बरगद का साया था। हर राझ सिखाया था। परवरीश मे जिसने अपना तन मन धन गवांया था। था वो तो हर मुकाम मुक्कमल हुआ। जिंदगी के हर पादान पर पहाड सा खडा हुआ। बाप बनके देखो बाप क्या चिज होती है। उसकी यादोमे आज भी आँखे नम होती है। मै भी एक बाप हूँ। आज भी कमी महसुस होती है। कभी अकेला होता हूँ तो अटलजी की कवीता याद आती है

पुनवेचं चांदणं

लेखक चांदणशेला यांनी बुधवार, 10/02/2021 19:17 या दिवशी प्रकाशित केले.
पुनवेचं चांदणं उतरलं अंगणी अंधार गेला शुभ्र रंगात न्हाऊनी हरवून गेलं झाडांचं हिरवं रूप पाखरांच्या डोळ्यात भरली झोप गगनाच्या भूमीत तारे पेरले रातराणीचे हृदय हळूच फुलले वाऱ्याचे पाऊल देई चाहूल उजळले रानात काजव्याचे फूल नभात साऱ्या मोहरला चंद्रप्रकाश धरती सजली काळोखाचे तोडून पाश
काव्यरस

इतकी शहाणीसुरती माणसं मुळी देवच का मानतात?

लेखक Shantanu Abhyankar यांनी बुधवार, 10/02/2021 15:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
इतकी शहाणीसुरती माणसं मुळी देवच का मानतात? एका अवैज्ञानिक कल्पनेची वैज्ञानिक चिकीत्सा डॉ. शंतनू अभ्यंकर, वाई. ‘इतकी शहाणीसुरती माणसं मुळी लग्नच का करतात?’, असा प्रश्न ‘लेकुरे उदंड झाली’, या नाटकात एका जोडप्याला पडलेला असतो. अर्थात यांचे रीतसर लग्न झालेलेच असते. याच चालीवर, ‘इतकी शहाणीसुरती माणसं मुळी देवच का मानतात?’, असा प्रश्न विचारता येईल. आस्तिकांच्या मते देव आहेच, आपले अस्तित्व तो विविध लीलांनी दाखवून देत असतो आणि नास्तिकांच्या मते देवाचे अस्तित्व सिद्ध करता आलेले नाही सबब तो नाहीच. तेंव्हा देव आहे का नाही ह्याची चर्चा फारशी उद्बोधक ठरणार नाही.