अगदी खर॑ सा॑गायच॑ तर जुनी मराठी गाणी अस्सल सोन्याहूनही सु॑दर! पण गेल्या काही दिवसा॑पुर्वी दोन मराठी चित्रपटातली गाणी ऐकली आणि मलातरी खुपच आवडली. वाटल॑ चला आपल्या मिपाकरा॑ना पण सा॑गुया. पहिल॑ गाण॑ आहे "तू निरागस च॑द्रमा" छान वाटल॑ ऐकताना... तू निरागस च॑द्रमा, तू सखी मधुशर्वरी चा॑दणे माझ्या मनीचे , पसरले क्षितिजावरी.... आणि दुसर॑ "हा च॑द्र तुझ्यासाठी" हा च॑द्र तुझ्यासाठी, ही रात तुझ्यासाठी, आरास ही तार्‍या॑ची गगनात तुझ्यासाठी.. चित्रपट बहुधा सावरखेड-एक गाव असावा. तुमची आवडती गाणी?

जरा हलकेफुलके : मिसळपाव या आपल्या आवडीच्या संकेतस्थळाबद्दल आपली एक आवडती आणि एक नावडती गोष्ट लिहावी. माझ्यापासूनच सुरुवात करते. आवडती : मिसळपाववर सर्व प्रकारचे नमुने आहेत (म्हणजे लेखक, कवि, गायक, वादक, अन्नपुर्णा, बल्लवाचार्य, विडंबक, मजेशीर, विनोदी, रागीष्ट, चिडके, खुशालचेंडू, उद्योगी, रिकामटेकडे, भांडकुदळ, प्रेमळ, चतुर, अभ्यासू, साहित्यिक, डॉक्टर, आयटीवाले, शेअरबाजारवाले, ज्योतिषी, देशस्थ, परदेशस्थ, लहान, थोर....) आणि या सर्वांना मराठीबद्दल अस्मिता आणि अभिमान आहे.

विडंबन हे एकही शब्द / शब्द रचना न बदलतासुद्धा होउ शकते उदा: एखाद्या तरुणीकडे पाहुन कोणी सदासर्वदा योग तुझा घडावा.....तुझे कारणी देह माझा पडावा..... हा मनाचा श्लोक म्हंटला तर ते काय मानायचे?

गुरुविण कोण दाखविल वाट ? संवेदनाशील व्यक्तिमत्वच चाकोरीबाहेरील जीवनाचा विचार करु शकते. प्राप्त जीवनात काहीतरी करायचे आहे या ध्येयवादाने पछाडले गेलेले असे व्यक्तिमत्व मग गुरुच्या शोधास लागते. एकदा खात्री झाली की आपणाला याच मार्गदर्शनाची आवश्यकता आहे की मग नकळत गुरु-शिष्यांचे नाते निर्माण होते. प्रेम व भक्ति जागृत होते. श्रध्दा बसते. श्रध्देमध्ये जबरदस्त शक्ति असते. आत्म-विश्वास निर्माण होतो. आणि नकळत शिष्याची मजल गुरुच्याही पुढे जाते. गुरुपासून ज्ञानप्राप्ती करुन घेत असता शिष्याची अभ्यासू वृत्ती वृध्दिंगत होते. पर्यायाने इच्छित ज्ञानाबरोबरच तदानुषंगिक इतर ज्ञानांचा फुलोरा फुलत जातो.