स्वप्न जागृतीची सीमा अर्ध सत्य अर्धा भास अलौकिकाच्पा कवेत पडे वास्तवाचा फास सीमेवर कल्लोळती नाद रंगांचे सागर अपूर्वाची अनुभूती गंध, रस, स्पर्शापार उंबरा हा अदृष्टाचा असूनही नसण्याचा नसलेल्या असण्याशी उराउरी भेटण्याचा

पुरूष एक वाल्या कोळी आयुष्यभर विणतो जाळी पापाचा घडा मात्र शेवटी त्याच्याच भाळी जाळ्यात शिकार फसेल म्हणून वाट बघत बसतो कर्तव्य पुर्तीचा भ्रम उगाच जपत आसतो पुरूष एक वाल्या कोळी..... तहान नाही भूक नही. बसला होता नाक्यावर डोक आलं जाग्यावर जेव्हाआप्तानीं मारलं फाट्यावर नारायण नारायण जाप करी नारदाची आली स्वारी ऐकुन विनंती वाल्याची म्हणती,त्रेता मधे एकच होता पुरूष एक वाल्या कोळी...... कलीयुगी सारेच वाल्या एवढे राम कोठून आणू नाही केवट नाही राम ज्याचे ओझे त्यालाच घाम कलियुग आहे बाबा, खुळ्या भ्रमात नको राहू दुसऱ्याच ओझं नको वाहू पुरूष एक वाल्या कोळी...... नारायण नारायण म्हणत गेले वाल्याचे डोके

पेरणा http://misalpav.com/node/49655 अनन्त्_यात्री सरांच्या कळकळीच्या विनंती चा मान ठेऊन दारू हा विषय सोडून विडंबन पाडत आहे

ऐसे(ही) ऐकिले आकाशी

(१) केव्हातरी एकदा म्हणे दारू हा विषय सोडून ग्रहकक्षांच्या कातीव रेषा वितान अवकाशाचे व्यापून- अचूकतेची लय सांभाळीत- परस्परांशी अंतर राखून- कुजबुजल्या,"हे अष्टग्रहांनो, फिराल तुम्ही अथकपणाने विश्वांताचा क्षण आला तरी अमुच्या आभासी पण तरिही अभेद्य ऐशा बेड्या घालून?" (२) केव्हातरी एकदा म्हणे दारू हा विषय सोडून पिठूर केशरी चंद्रधगीने स्फटिकतळ्यातील मासोळीला म्हटले बिलगून जललहरीतून, "झगमगणारे लोलक

जरी नाहीस समोर तू, कायम सोबत असतेस तू .. एकांत रात्री ही सरतात सहज, कारण स्वप्नांमध्ये असतेस तू .. माझ्या ध्यानी मनी वसतेस तू, सुंदर विभ्रम करतेस तू .. कल्पांती नेतील प्रेमदूत माझे, मला मोहित करतेस तू ! वाऱ्याच्या झुळूकेबरोबर येतेस तू , आरशातही पाहताना दिसतेस तू .. पण प्राण अडकतो श्वासात, जेव्हा अवचित कधी दिसतेस तू ! अव्यक्त राहूनही जिंकतेस तू, कधीही कशीही आवडतेस तू .. कोरडी पडली होती जीभ सांगताना, "मला खूप आवडतेस तू" ! थोडी गडबडलीस तू, तरीही माफी मागत होतीस तू .. "मला नाही जमणार" सांगताना, मात्र निर्विकार होतीस तू ! खरी आहेस समजदार तू, माझ्या नकळत मला सांभाळतेस तू .. हळुवार जपल्या हळव्या