कृष्णास एकदा कृष्ण सापडेना, दर्पणी पाहता छबी दिसेना, प्रकाशी चालता सावली दिसेना, उरला फक्त शरीराचा भास, मनाचाही थांग लागेना, "पाहिले का मज कोणी?" पुसे असा तो भक्तांना, "देवा, नित नवी लीला आपली, आम्हांस काही कळेना." बसला मग ध्यानास तो, वृत्तींचा लय काही होईना, तिन्ही लोकी निरोप धाडियेलें, देव गण गंधर्वांसही काही समजेना, एके पहाटे दिसे स्वप्नात तो स्वतःला, " तुझा तुझ्यावर हक्क नसे, हे तुला कसे उमजेना? तुझे अस्तित्व भक्तांच्या कणांकणांत, तिकडे मीरा न उरली तिच्यात, इकडे तुला तूच गमेना, मीरा होई कृष्णमय, इथे तुझ्यातला तू मावेना, भक्तांमध्ये देव हरतो,जिरतो, उरतो एक संपूर्ण भक्त, तिथेच पूर्तता तुझ्य

मिळता नजरेस नजर मिळता नजरेस नजर श्वास थांबून गेला मनात मन मोराचा पिसारा फुलू लागला * कशी चुकवू नजर जीव गोंधळून गेला त्या हस~या छबीच ध्यास काळजाने घेतला * पुजले प्रेम दैवताला कौमार्य नैवेद्य वाहिला विश्वासू सखा होता तो जिव्हारी घाव देवुन गेला * उतरता धुंदी प्रेमाची जगाचा व्यवहार कळला तो पहिला घाव बरेच शिकवून गेला

सरसर सरसर आली सर ------------------------------------ सरसर सरसर आली सर सरसर सरसर आली सर सरसर सरसर आली सर भरभर भरभर छत्री धर धरू कशी ? सुटलाय वारा छत्री उलटी झाली तर ? सरसर सरसर आली सर लवकर रेनकोट अंगावर घालू कसा ? घालूनही जर आतून सगळा भिजलो तर ? सरसर सरसर आली सर छत्री नको रेनकोट नको धाराच झेलू अंगभर पाऊस होऊ क्षणभर सरसर सरसर आली सर ---------------------------- बिपीन